Σίσσυ Μπάρα
Η απότομη άνοδος της χρυσής αυγής, οργάνωσης που επικαλείται ιδέες και αρχές του ναζισμού, στην Ελλάδα τη περίοδο της κρίσης, έφερε στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης την ανάγκη αντιπαράθεσης του ελληνικού με άλλα παραδείγματα χωρών που γνώρισαν και πλήρωσαν την εμπειρία του φασισμού.
βαιμαρηΣτο πλαίσιο αυτών των αναζητήσεων εντάσσεται και η προσπάθεια σύγκρισης της σύγχρονης Eλλάδας με τη πρώτη γερμανική δημοκρατία. Μια στέρεη αντιπαράθεση των δύο εμπειριών, ένας διάλογος ίσων αποστάσεων μεταξύ τους, που αναδυκνείει τις διαφορές που υπάρχουν, συνιστά για την ιστορική έρευνα μια διαδικασία εξαιρετικά γόνιμη. Ο τρόπος όμως με τον οποίο αποτυπώνεται στο χώρο των μμε αυτή η αντιπαράθεση και τα πολιτικά διακυβεύματα που φέρει, συσκοτίζουν παρά συμβάλλουν στη κατανόηση των δεδομένων του προβλήματος.
Στο δημόσιο διάλογο, έντυπο και τηλεοπτικό, παρατηρούμε συχνά μια προσπάθεια μεταφοράς της γερμανικής εμπειρίας του μεσοπολέμου στην Eλλάδα του 2012. Επιχειρείται δηλαδή η ερμηνεία της ανόδου της χρυσής αυγής μέ βάση το γερμανικό ερμηνευτικό υπόδειγμα: οικονομική κρίση, εθνικισμός, ναζισμός. Ωστόσο μια τέτοια προσέγγιση δε φαίνεται να αντέχει μεθοδολογικά.
Πράγματι, αν προσπαθήσουμε να απομονώσουμε κάποια στοιχεία ή γεγονότα που θεωρούνται από διάφορους ιστορικούς, ότι ευνόησαν την άνοδο του χίτλερ στην εξουσία, -στοιχεία μιας συζήτησης που δεν έχει λήξει απαραίτητα- και προσπαθήσουμε να τα εντοπίσουμε στη περίπτωση της Ελλάδας, βλέπουμε ότι αυτό δεν είναι εφικτό. Επιπλέον, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το υπο μελέτη φαινόμενο δεν είναι ακριβώς το ίδιο για τις δύο περιπτώσεις.