Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2015

ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΝ ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ

(Σάββ. 03/01/15 – 20:02)
Του Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Αυτοδιαλύθηκε, λοιπόν, η Βουλή. Ανίκανοι αποδείχθηκαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος να συσπειρώσουν αρκετούς βουλευτές για να βγάλουν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Για να πούμε τα πράγματα ωμά, δεν κατόρθωσαν να μαζέψουν 180 βουλευτές που ουσιαστικά θα έδιναν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να συνεχίσει το ολέθριο έργο της. Έχοντας κατά νου περιπτώσεις βουλευτών που από πολιτική σκοπιά βρίσκονται στα χέρια οποιασδήποτε κυβέρνησης κατά την εκτίμησή μας, τους οποίους δεν είδαμε να μετακινούνται υπέρ αυτής της κυβέρνησης από τη δεύτερη στην τρίτη ψηφοφορία, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το σύστημα δεν κινητοποίησε όλες τις δυνάμεις του για να διασώσει τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Πέραν τούτου, η ουσία είναι ότι στις 25 Γενάρη θα γίνουν εκλογές οι οποίες θα ανατρέψουν εκ βάθρων τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ των κομμάτων. Είναι βέβαιο ότι θα ανατραπεί υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ η πρωτιά στην κατάταξη των κομμάτων. Από κει και πέρα όμως τα πάντα είναι ακόμη ρευστά και τα περισσότερα θα λυθούν μόνο μέσω της ψήφου που θα ρίξει ο λαός στην κάλπη, σε τρείς μόλις εβδομάδες από σήμερα. Όταν γίνονται εκλογές, ο λαός και μόνον αυτός αναλαμβάνει την ευθύνη να αποφασίσει από ποιο κόμμα θα κυβερνηθεί. Μετά την κατάρρευση της χούντας το 1974 ουδέποτε παραβιάστηκε η λαϊκή βούληση, η οποία ήταν τόσο ισχυρή, που σχεδόν πάντα (με εξαίρεση το δεκάμηνο Ιούνιος 1989 – Απρίλιος 1990) έφερνε στην εξουσία μονοκομματική κυβέρνηση είτε της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ. Αυτά προτού ο πανάθλιος Γιώργος Παπανδρέου υπαγάγει προσχεδιασμένα και συνειδητά την Ελλάδα στο επαίσχυντο καθεστώς της μνημονιακής υποτέλειας, η οποία έφερε την οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση του λαού μας. Οι δίδυμες εκλογές Μαΐου και Ιουνίου 2012 σηματοδότησαν την έναρξη του τέλους του πολιτικού σκηνικού της Μεταπολίτευσης, του μακροβιότερου στην ιστορία του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2015

OΤΑΝ Ο ΛΕΝΙΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗΝ ΤΖΑΚΡΗ

(Παρ. 02/01/15 - 16:55)
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΕΛΑΝΤΗ*  
Το ζήτημα των συμμαχιών και των συνεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ έχει απασχολήσει το κόμμα μας εδώ και πολύ καιρό. Με δεδομένο το αρνητικό γεγονός ότι οι λοιπές δυνάμεις της Αριστεράς έχουν μέχρις στιγμής τοποθετηθεί απορριπτικά για το ζήτημα ενός ενιαίου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου, το οποίο θα μπορούσε να προσλάβει την μορφή μιας εκλογικής ή και μετεκλογικής πολιτικής συνεργασίας, τα περιθώρια για εκλογικές συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν περιοριστεί σχεδόν εξαντλητικά. Η τελευταία «αναλαμπή» μιας τέτοιας δυνατότητας εκλογικής συνεργασίας παίχτηκε πρόσφατα με την περίπτωση της ΔΗΜΑΡ και δεν προχώρησε. Αυτή η συνεργασία, αν προχωρούσε, θα είχε πολύ αρνητικές συνέπειες για τον ΣΥΡΙΖΑ. Για πολλούς λόγους : κατά πρώτον δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι η ΔΗΜΑΡ συγκροτήθηκε το 2010 ως διάσπαση του Συνασπισμού με βασική αιτιολογία ότι η τάση συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα και η εξέλιξη από τον Συνασπισμό προς τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν καταστροφική για την ανανεωτική Αριστερά και οδηγούσε σε νεοκομμουνιστικές και αριστερίστικες πολιτικές επιλογές. Θεωρούσε δηλαδή την ίδια την ύπαρξη και σταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ ως καταστροφική επιλογή. Μπορεί να χρειάζεται πολιτικά και πολιτισμικά μια έντονη διαφοροποίηση από την τακτική του ΚΚΕ να μην συζητά ποτέ και με κανέναν που έχει κάποτε αποχωρήσει από τις γραμμές του, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πάθουμε και συλλογική αμνησία.

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2015

“ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ”…

 (Τετ.31/12/14-09:10)
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές η τελευταία ενημέρωση από το υπουργείο Ναυτιλίας μιλούσε για 266 Έλληνες επιβαίνοντες στο «Norman Atlantic», για 2 Έλληνες από τους 12 επιβεβαιωμένα νεκρούς και 28 Έλληνες αγνοούμενους. Συγκεχυμένη η εικόνα για την κατάσταση των υπολοίπων 200 περίπου ανθρώπων που επέβαιναν στο πλοίο.
Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές - τρεις ολόκληρες μέρες μετά το ατύχημα - το αλαλούμ, το χάος, η απόλυτη σύγχυση των αρμόδιων υπηρεσιών όσον αφορά τη διασταύρωση στοιχείων αγνοούμενων και διασωθέντων συνεχιζόταν…
Η Ελλάδα, η μεγαλύτερη εφοπλιστική δύναμη στον κόσμο, η χώρα με τους «οικειοθελώς» φορολογούμενους εφοπλιστές, που η διασωστική της υποδομή σε ό,τι αφορά ναυτικά ατυχήματα εκείνο που κυρίως έχει να επιδείξει είναι η αυτοθυσία, ο αλτρουισμός και η γενναιότητα των παιδιών που συμμετέχουν ως πληρώματα και ως διασώστες σε τέτοιες επιχειρήσεις, παρακολουθεί με ωδίνη μια ακόμα τραγωδία.
Μια τραγωδία με πολλά και αναπάντητα ερωτηματικά. Με πρώτα και αμείλικτα εκείνα τα ερωτήματα που αφορούν την αξιοπλοΐα του βαποριού. Τα ερωτήματα για τις ευθύνες της ιταλικής κυβέρνησης – που είχε το καθοριστικό πρόσταγμα – και της ελληνικής όσον αφορά την επιχείρηση διάσωσης. Τα ερωτήματα που άπτονται ζητημάτων ασφαλείας και υποδομών που διαπιστωμένα παρακάμπτονται στο όνομα του «κόστους» διαμορφώνοντας το περιβάλλον για ατυχήματα όπου το ανθρώπινο «λάθος» αποτελεί το αναπόφευκτο αποτέλεσμα ενός ολοκληρωτικά «λάθους» συστήματος λειτουργίας.

ΤΟ ΡΑΙΧ ΑΠΕΙΛΕΙ: ΑΝ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ΣΥΡΙΖΑ, ΣΑΣ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΜΕ!

(Τετ.31/12/14-09:25)
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Ούτε ένα ούτε δύο. Πέντε (!) ρεπορτάζ, αναλύσεις και άρθρα για την Ελλάδα είχε στο χθεσινό της φύλλο η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η εφημερίδα της γερμανικής επιχειρηματικής και πολιτικής ελίτ. Κεντρικό θέμα της πρώτης σελίδας. Πρώτο σχόλιο της πρώτης σελίδας. Τα δύο τρίτα της τρίτης σελίδας. Δεύτερο θέμα της πρώτης σελίδας του οικονομικού τμήματος της εφημερίδας. Πρώτο σχόλιο της πρώτης σελίδας του οικονομικού τμήματος. Είναι φανερό ότι πείραξε πολύ τους Γερμανούς η αποτυχία της κυβέρνησης Σαμαρά να εκλέξει τον Σταύρο Δήμα Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δείχνουν να απορούν πώς τόλμησαν οι Ελληνες βουλευτές να πάρουν μια απόφαση που δεν εναρμονίζεται με τα γερμανικά συμφέροντα. «Η αποτυχία του Σταύρου Δήμα είναι μια επώδυνη ήττα για τον κατέχοντα το αξίωμα του πρωθυπουργού Σαμαρά, ο οποίος πιθανόν μας αποχαιρετά» γράφει στο πρωτοσέλιδο σχόλιό της η ναυαρχίδα του γερμανικού Τύπου. «Το κοινοβούλιο εκμηδένισε το σχέδιό του να εκλέξει πρόωρα έναν νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας ώστε κατόπιν να ολοκληρώσει χωρίς πίεση τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα» εξηγεί η εφημερίδα. «Ο Ελληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έκανε το παιχνίδι του και έχασε!» έγραψε η σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα του Μονάχου «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» και συνέχισε: «Ηθελε να σώσει την κυβέρνησή του και χρησιμοποίησε γι' αυτό την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία έτσι έγινε φάρσα»! Ο αναπληρωτής πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών, Ραλφ Μπρίνκχαους, έγινε έξω φρενών με την απόφαση των Ελλήνων βουλευτών: «Είναι απίστευτα εξοργιστικό αυτό που συνέβη!» δήλωσε στην «Χάντελσμπλατ», τη μεγαλύτερη ημερήσια οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας.

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014

''ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΕΣ''

(Παρ. 19/12/14 - 23:05)
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ TOY ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΟ RPROJECT  
-Η κυβέρνηση Σαμαρά μοιάζει να καταρρέει. Ποιος κατά τη γνώμη σου ήταν ο παράγοντας που επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις; 
-Η κυβέρνηση Σαμαρά πράγματι καταρρέει μέσα στο λαό, όπου γνωρίζει μεγάλη αποδοκιμασία και έναν συνεχή καταποντισμό. Ο κυριότερος παράγοντας αυτής της κυβερνητικής κατάρρευσης αφορά την καταστροφική και αδιέξοδη νεοφιλελεύθερη μνημονιακή πολιτική λιτότητας, λεηλασίας και απορρυθμίσεων που ακολουθεί χωρίς δισταγμό και έλεος αυτή η κυβέρνηση και η οποία συναντά μεγάλες λαϊκές αντιστάσεις, αν και όχι στο επίπεδο και τη μαζικότητα που απαιτούν οι περιστάσεις. Οι τελευταίες κυβερνητικές αποφάσεις για την επίσπευση των διαδικασιών εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ελήφθησαν κάτω από το βάρος αυτών των αδιέξοδων κυβερνητικών πολιτικών, της λαϊκής αντίδρασης και της πίεσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Όλα δείχνουν ότι η χώρα βαδίζει ταχέως σε εκλογές. Οφείλουμε να πούμε, όμως, ότι η κυβερνητική κατάρρευση, παρά τη λαϊκή αποδοκιμασία, δεν θα είναι αυτόματη. Η κυβέρνηση μαζί με τα εγχώρια και ξένα κέντρα του χρηματιστικού κεφαλαίου και της αντίδρασης έχουν επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση κινδυνολογίας, φόβου και τρομοκρατίας. Η Αριστερά σε αυτήν την επιχείρηση πρέπει να απαντήσει με μια μεγάλη κινηματική και ριζοσπαστική πολιτική και προγραμματική αντεπίθεση, τη μόνη που μπορεί να της κατοχυρώσει μια μεγάλη εκλογική νίκη.
-Ποιες είναι οι πολιτικές και προγραμματικές αιχμές που πρέπει να προβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ για να αντιμετωπίσει αυτήν τη συγκυρία; 
-Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ανασυνταχθεί πολιτικά και προγραμματικά ενόψει των προκλήσεων της τελικής ευθείας. Το πρώτο που έχουμε ανάγκη είναι μια στροφή στις πληττόμενες κοινωνικές δυνάμεις και η πολύμορφη κινητοποίησή της. Το δεύτερο που χρειαζόμαστε είναι ένας ξεκάθαρος και ριζοσπαστικός πολιτικός και προγραμματικός λόγος. Το κυριότερο πάνω στο οποίο πρέπει να δεσμευόμαστε, και δεσμευόμαστε, είναι η άμεση απαλλαγή της χώρας από την τρόικα και η άμεση ακύρωση των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων. Κι αυτό παράλληλα με τη μέχρι τέλους διεκδίκηση της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Ταυτόχρονα, θεμελιώδης είναι η απαίτηση για άμεσο πέρασμα των τραπεζών σε δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο, προκειμένου να ασκηθεί μια νέα χρηματοπιστωτική πολιτική με αποκλειστικά αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια. Στο πλαίσιο αυτό, χρειάζεται να σταματήσουν άμεσα οι ιδιωτικοποιήσεις και να περάσουν σε δημόσια ιδιοκτησία και εργατικό κοινωνικό έλεγχο όλοι οι στρατηγικοί τομείς της οικονομίας, προκειμένου η χώρα να κατευθυνθεί σε ένα διαφορετικό, προοδευτικό οικονομικό πρότυπο. Προτεραιότητα, επίσης, θα πρέπει να είναι, μαζί με την ακύρωση της λιτότητας, η πλήρης επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, εργατικών και συνδικαλιστικών κατακτήσεων και φυσικά η 13η σύνταξη και ο κατώτατος μισθός των 750 ευρώ στο πλαίσιο της σταδιακής αποκατάστασης μισθών και συντάξεων. Τέλος, αιχμές μας θα πρέπει να είναι η στήριξη και η ενίσχυση και διασφάλιση της δημόσιας παιδείας και υγείας, μαζί με τη γενναία αύξηση και αναδιάρθρωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ 11 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΑΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΛΟΓΕΣ

(Παρ.19/12/14-09:28)
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Ψυχρολουσία αποτέλεσε σίγουρα για την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου το αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας στη Βουλή για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του ο πρωθυπουργός δεν θα φανταζόταν ότι μόνο 5 από τους 24 ανεξάρτητους θα τάσσονταν στην πρώτη ψηφοφορία υπέρ του Σταύρου Δήμα. Μόνο οι πιο «κραγμένοι» ως φιλοκυβερνητικοί από τους ανεξάρτητους βουλευτές τάχθηκαν υπέρ του κυβερνητικού υποψηφίου. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η έκβαση της προχθεσινής ψηφοφορίας υπήρξε δυσάρεστο σοκ για τον κυβερνητικό συνασπισμό ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Η υποψηφιότητα Δήμα πέρασε «κάτω από τον πήχη» που είχε θέσει η κυβέρνηση για την πρώτη ψηφοφορία, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε βουλευτής της ΝΔ μετά την ψηφοφορία αυτή. Η συγκέντρωση μόνο 160 ψήφων υπέρ της κυβέρνησης από τη μία και η συσπείρωση 135 δημόσιων «όχι» από την άλλη συν τους 5 απόντες, σίγουρα δεν προοιωνίζονται τα καλύτερα για την εκλογή του κυβερνητικού υποψηφίου.

Δημιουργούν καιροσκοπικές αναστολές για τους ταλαντευόμενους βουλευτές και σίγουρα δυσχεραίνουν τις προσπάθειες των ηγεσιών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να προσελκύσουν, να δελεάσουν ή να πιέσουν βουλευτές εκτός των κομμάτων τους προκειμένου να εξασφαλίσουν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Βαγγέλης Βενιζέλος την προσωπική πολιτική τους επιβίωση. Μετά το αποκαρδιωτικό αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας για την κυβέρνηση, σαφώς συρρικνώνεται ο αριθμός αυτών που σκέπτονταν να συμπαραταχθούν με το κυβερνητικό μπλοκ προκειμένου να παραμείνουν για ακόμη ενάμιση χρόνο στη Βουλή οι ίδιοι, εισπράττοντας την παχυλή βουλευτική αποζημίωση και απολαμβάνοντας τα σχετικά οικονομικά προνόμια των «πατέρων του έθνους».
Θεωρητικά μιλώντας, μειώνεται και η προθυμία εκείνων που θα επεδίωκαν να εξαγοραστούν, να δελεαστούν ή να εκβιαστούν, αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τέτοιοι βουλευτές, αφού μετά από ένα δεκαήμερο μπορεί να έχουμε υποχρεωτική προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών.
Αυτό φυσικά και το γνώριζαν οι βουλευτές, αλλά στα μάτια της κοινής γνώμης η υπόθεση αυτή επεκτάθηκε στα όρια της βεβαιότητας μετά το προχθεσινό αποτέλεσμα των 160 «ναι» και των 135 «όχι», πράγμα όμως που κι αυτό με τη σειρά του ασκεί τεράστια πίεση στους «πρόθυμους» να συμπλεύσουν με την κυβέρνηση βουλευτές. Αυτή η βεβαιότητα όμως του κόσμου ότι οι 160 ψήφοι αποδεικνύουν ότι πάμε για εκλογές είναι αβάσιμη. Αλλο η εκτίμηση ότι πάμε προς εκλογές, την οποία συμμεριζόμαστε απολύτως και εμείς. Η βεβαιότητα περί αυτού θα υπάρξει μόνο όταν ολοκληρωθεί η τρίτη ψηφοφορία τη Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου.
Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη μέχρι να τελειώσει και η τρίτη ψηφοφορία. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μάζες και κοινωνικά ρεύματα, των οποίων η κίνηση προδιαγράφει το εκλογικό αποτέλεσμα, αν εκτιμηθεί σωστά. Εδώ έχουμε να κάνουμε με 30-40 βουλευτές όλους κι όλους που θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Η ματαιοδοξία τους, ο καιροσκοπισμός τους, η φιλαργυρία τους, οι σκοτεινές πτυχές του προσωπικού τους παρελθόντος ενδέχεται να καθορίσουν τη στάση τους, οπότε απολύτως καμία βεβαιότητα δεν μπορεί αντικειμενικά να υπάρξει για τη στάση του ενός ή του άλλου από αυτούς. Γι' αυτό και κανένας -κυριολεκτικά κανένας, ίσως ούτε καν οι... ίδιοι οι περί ων ο λόγος βουλευτές!- δεν βάζει το χέρι του στη φωτιά για τη στάση που θα τηρήσει ο καθένας από τους «υπόπτους προθυμίας» κοινοβουλευτικούς!
Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη, επαναλαμβάνουμε. Υπάρχουν βουλευτές οι οποίοι κατά την προσωπική μας πολιτική εκτίμηση θα ψηφίσουν «ναι» στον όποιο κυβερνητικό υποψήφιο υπάρξει στην τρίτη ψηφοφορία και οι οποίοι ψήφισαν «όχι» προχτές! Κοινοβουλευτικές πηγές του κυβερνητικού στρατοπέδου με ιδιαίτερες γνώσεις για το ποιόν του κάθε βουλευτή -και των 300!- ισχυρίζονται ότι είναι εφικτή η συγκέντρωση 170-172 βουλευτών γύρω από οποιονδήποτε προτείνει η κυβέρνηση για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και ότι ακριβώς στα νούμερα αυτά βρίσκεται και η απόλυτη οροφή της με όλα τα μέσα (κυριολεκτικά!) συσπείρωσης βουλευτών που μπορεί να πετύχει η κυβέρνηση. Σε ένα δεκαήμερο θα διαπιστώσουμε αν η εκτίμησή τους είναι ορθή. Το πολιτικό κλίμα όμως που επικρατεί καθόλου δεν βοηθάει την κυβέρνηση.
Το χειρότερο ίσως γι' αυτήν είναι αυτή η εξαπλούμενη πεποίθηση ήττας της, η οποία δεν της επιτρέπει να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες που θα μπορούσαν να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό επιλέγοντας για Πρόεδρο της Δημοκρατίας προσωπικότητα της αντιμνημονιακής Αριστεράς - αν και κανένας σοβαρός αριστερός δεν θα επιθυμούσε να λειτουργήσει σαν σωσίβιο μιας μνημονιακής κυβέρνησης και να εξευτελιστεί! Επί της ουσίας πάντως, απαιτείται υπομονή έντεκα ημερών προκειμένου να μάθουμε οριστικά αν η Ελλάδα βαδίζει ή όχι σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές.
*Δημοσιεύθηκε στο''ΕΘΝΟΣ'' την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014

ΓΛΑΣΤΡΕΣ ΤΩΝ ΦΟΒΩΝ

E-mail Εκτύπωση PDF
----11laz(Πεμ. 18/12/14 -19:10)
Του ΛΑΚΗ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΥ*  
Παρακολουθώ, όχι με κομμένη την ανάσα, τα όσα συμβαίνουν. Με αναμενόμενη την ανάσα. Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποσταθεροποίησης, που έχει υφανθεί από ελληνικά χέρια σε ξένους αργαλειούς.
Πως έγινε ο κόσμος;  
Σηκώνουν δέκα τηλέφωνα, αναστατώνουν αγορές, καταρρέουν χρηματιστήρια, ανακοινώσεις τρόμου βγάζουν οι διεθνείς οίκοι τους, αν δεν είμαστε καλά παιδιά, δηλαδή δεξιά παιδιά, η Γερμανία θα μας βγάλει απ' το Ευρώ. Λες και μπήκαμε στην Δεξιά Νομισματική Ένωση.  
Πόσο ίδιοι! Πόσο θλιβερά επαναλαμβανόμενοι. Nα βγαίνει ο εντεταλμένος Στουρνάρας να ομιλεί περί κινδύνου ρευστότητας. Αυτός και όλοι αυτοί, που όταν είχε τελειώσει πραγματικά η ρευστότητα και την φέρναν με αεροπλάνα, μυστικά, κρατούσαν το στόμα τους βουλωμένο για να μην φέρουν πανικό στον κόσμο και τώρα, προκειμένου να μην χάσουν τις θέσεις τους προσφέρουν πανικό απλόχερα.  

Να με εκβιάζει εμένα η κάθε κυράτσα Βούλτεψη , ότι χωρίς την παρουσία της στο πολιτικό προσκήνιο κινδυνεύει η σταθερότητα μου. Ρε, σε τι σημείο εξευτελισμού έφτασε η σταθερότητα μου! Να φοβάμαι μην αλλάξει η Βούλτεψη, ο Άδωνις, ο Πλεύρης, ο Βορίδης, ο Γιακουμάτος, εκπρόσωποι της καμιάς πλειοψηφίας, σημαιοφόροι του αναποτελεσματικού.  
Σαν έτοιμος από καιρό αποχαιρέτα τη την σταθερότητα.  
Σταθερότητα.  
Ωραία λέξη!  
Σταθερότητα ενός διαρκούς θανάτου. Κάθε μέρα εξαφανίζεται και ένας από την αγορά, από τη ζωή, από τον δρόμο, από το σπίτι που ζούσε, από τη δουλειά που πήγαινε. Έχουμε αλλάξει λεξικό, έχουν αλλάξει οι λέξεις έννοια. Πάλι σε κίνδυνο, πάλι σε κρισιμότητα, πάλι οι γνωστές φράσεις των σεσημασμένων γραφιάδων.  
Και να ο Βενιζέλος, να ανοίγει το στόμα του και να ξεχύνεται το μακρόσυρτο συντακτικό του παραλήρημα. Δεν ομιλεί πλέον, κάνει μικρά διαγγέλματα κινδύνου και καταλήγει "Φάγαμε τον γάιδαρο. Απομένουν 3 τρίχες μόνο από την ουρά".  
Ε! ας τις φάμε κι αυτές.  
Τώρα, μεταξύ μας, έχουν και το δίκιο τους. Είναι ανισόρροπο αυτό που πάμε να κάνουμε. Πάμε να ξεφύγουμε από τα χέρια του δήμιου. Τον καημένο τον δήμιο δεν τον σκέφτεσαι; Πως σηκώνεσαι και τρέχεις την ώρα που αυτός σου κόβει τον λαιμό; Που πα ρε αγενή! Λίγος σεβασμός. Έχει πονέσει το χεράκι του από το μαχαίρι που σε κόβει 6 χρόνια τώρα και λίγο πριν σε αποτελειώσει φεύγεις;  
Φοβερά διλήμματα έρχονται να κατασκηνώσουν στο νου του μέσου ανθρώπου. Μόνο που στις γλάστρες των φόβων μας, οι σπόροι τους δεν καρποφορούνε πια. Πρώτη φορά νοιώθω την βαρβαρότητα να περπατάει με τα στρατεύματα της, στους διαδρόμους του μυαλού μου. Πρώτη φορά βλέπω πόσα υποκείμενα κυκλοφορούν με κιτρινωπές ή ροζουλί γραβάτες, καπνίζοντας τα ανήσυχα πούρα τους στα μούτρα μου. Πρώτη φορά βλέπω την γελοιότητα, να ανεμίζει επηρμένα στις οροφές της κατάντιας μας.  
Βιαστές του αυτονόητου. Χωρίς αυτούς δεν θα τρέξει η ιστορία. Είναι η ώρα για εθνική συνεννόηση. Να έχουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας.  
Φαντάζομαι έναν ίδιο, σαν αυτόν που είχαμε. Ένας γέρων που υπέγραφε ότι χαρτί του έβαζαν μπροστά του. Λένε, ότι στις ελεύθερες ώρες του ο Παπούλιας υπέγραφε και χαρτιά υγείας. Και αν ακόμα είχε υποστεί 40 εγκεφαλικά, θα αντιδρούσε στην υπογραφή έστω και ενός χαρτιού. Βλέπαμε την Ελλάδα να περνάει κάθε μέρα στην φτώχεια, τα νέα παιδιά να μεταναστεύουνε και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μιλάει με τους υπεύθυνους του τόπου, βουλιαγμένοι όλοι στους καναπέδες τους. "Να κοιτάξουμε και τους φτωχούς", "Ο κόσμος περνάει δύσκολα". Έλα! Σηκώθηκε η τρίχα μου όρθια από την ανησυχία σας. Ώστε φτάσανε τα νέα στα διαμερίσματα της Αντουανέτιας Δημοκρατίας μας; Ότι η χώρα παραπαίει;  
Πονάει το μυαλό μου! Ακούω κραυγές απόγνωσης μέσα μου. Πάω να αλλάξω κανάλι μήπως και σωθώ. Και βλέπω τον Παπανδρέου να θέλει να φτιάξει καινούριο κόμμα. Πήρε το κόμμα του 40% και το έκανε 4% και θέλει να αναλάβει κι άλλο. Θέλει, λέει, κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Ξέρει αυτός από κυβερνήσεις ειδικού σκοπού. Τον δικό του ειδικό σκοπό τον έφερε εις πέρας.  
Έβαλε την χώρα στην μεγαλύτερη εθνική περιπέτεια, στον μεγαλύτερο διεθνή εξευτελισμό. Την πέταξε στα σκυλιά να την φάνε. Και κυκλοφορεί αμέριμνος ο θεμελιωτής της αθλιότητας και κάνει και προτάσεις αντί να κλειστεί αυτοβούλως στο ντουλάπι της ιστορίας. Με τους διορισμένους του να τον χειροκροτούν.  
Γιώργο γερά, να φύγει η δεξιά! Αυτός, που συνεργάστηκε με την ακροδεξιά και διατυμπάνιζε πόσο σώφρων άνθρωπος είναι ο Καρατζαφέρης. Εισαγγελείς αμέριμνοι, παρακολουθούν τα τερατώδη μαύρα χρήματα που κατέφθαναν στα ταμεία του τέως κόμματος του, από όπου ζούσε αυτός και όλοι αυτοί οι θρασύτατοι λογάδες του τίποτα. Υπουργοί και παρατρεχάμενοι. Χρυσοχοϊδηδες και Λοβέρδοι, μόνιμοι υπουργοί μιας διακαναλικής δημοκρατίας. Αλλά οι 29 προμηθευτές της Siemens συνιστούν συγκυβέρνηση. Αυτοί ξέρουν..  
Ω! Σε τι δημοκρατία μ' έχεις φέρει, μπαμπά, για να ζήσω!  
Ούτε την είχα φανταστεί έτσι όταν τη διάβαζα στα βιβλία. Ότι δηλαδή η δημοκρατία κινδυνεύει αν αποχωρήσει μια εταιρία από το χρηματιστήριο. Τρόμαξαν λοιπόν τα Χρηματιστήρια μήπως φύγει ο Άδωνις από την ιστορία; Αποθρασύνθηκαν οι αναρχικοί μόλις έμαθαν ότι ο Γιακουμάτος, ο Μητσοτάκης και ο Ντινόπουλος μπορεί να μην είναι κυβέρνηση;  
Αρπάξανε τα καλάσνικοφ και άρχισαν να γαζώνουν την Ισραηλινή πρεσβεία; Αυτά τα καλάσνικοφ, όταν το άκουσα, δεν ξέρω για ποιο λόγο, ένιωσα τον ήχο τους να μοιάζει με αυτόν τον ήχο της φράσης του πρωθυπουργού όταν μιλούσε για το καλάσνικοφ του Ρωμανού. Φυτέψτε και τα καλάσνικοφ στις γλάστρες των φόβων μας.  
Δεν αρπάζονται έτσι τα καλάσνικοφ και γαζώνουν, αυτή την τη συγκεκριμένη πρεσβεία. Θέλει σχέδιο οργανωμένο από καιρό. Με πρόβες πολλές για να σκάσουνε όλα μαζί τη κατάλληλη ώρα. Άθλιο υφαντό, πλεγμένο από ελληνικά χέρια στους ξένους αργαλειούς. Τι κάνει μπουμ - μπουμ στα κεραμίδια; Η προβοκατόγατα !  
Πάμε στο μυαλό του μέσου Έλληνα. Πάμε να σπείρουμε στις γλάστρες των φόβων του. Να διασπείρουμε. Κάνουμε συγκεκριμένες πράξεις, που η λογική του φόβου μονοδρομεί τους συνειρμούς. "Ο πρωθυπουργός μας παλεύει να γίνουν επενδύσεις. Να γίνει πραγματικότητα η ΑΟΖ παρά το ότι οι Τούρκοι μας απειλούν. Το Ισραήλ μας στηρίζει και να τώρα οι παλιοαναρχικοί , που ξέρουμε ποιοι είναι από πίσω τους, πάνε να ανατρέψουν τη μεγάλη αυτή επιτυχία του πρωθυπουργού μας".  
Είναι οι αναρχικοί από πίσω;
Είναι οι Τούρκοι από πίσω;
Ή είναι οι ίδιοι από πίσω;  
Σαν αυτούς που καίνε τα σπίτια τους για να εισπράξουν τις ασφάλειες. Σαν αυτούς τους μαντράδες πολυτελών αυτοκινήτων που συνεννοούνται με "κουκουλοφόρους" για να κάψουν τα πολυτελή αυτοκίνητα τους, τα οποία αφήνουν κατά λάθος οι ιδιοκτήτες τους στη περιοχή των Εξαρχείων, ώρες και μέρες προσυνεννοημένες ώστε να καούν και να μοιραστούν την ασφάλεια ο ιδιοκτήτης, ο μαντράς και ο ''κουκουλοφόρος''. Τους "κουκουλοφόρους" της MARFIN δεν θα τους βρούνε. Αυτούς που γαζώσαν την πρεσβεία δεν θα τους βρούνε. Θα βρουν όσους θέλουν να βρουν.  
Ελάτε να μας φοβίσετε πάλι. Αυτή την φορά πρέπει να μας φοβίσετε πιο πολύ. Ελάτε! Φυτέψτε τους σπόρους. Κι εσείς, Μπάμπηδες και Πρετεντέρηδες, αρχίστε να ποτίζετε. Ο καθένας ζει, τα τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα μέσα στην γλάστρα των δικών του φόβων. Ζούμε σε καθεστώς μη αναπνέουσας δημοκρατίας.  
Στη γλάστρα του μικρομεσαίου, ας πούμε, ανθίζει ο φόβος της αναρχίας, ο φόβος ότι θα του κάψουν το μαγαζί, ο φόβος ότι θα του κόψουν κι άλλο τον μισθό κι άλλο τη σύνταξη. Κι ενώ του κόβουν την σύνταξη, αυτός φοβάται μήπως του κόψουν περισσότερο την σύνταξη.
Κι όταν του κόψουν περισσότερο την σύνταξη τότε φοβάται μήπως έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και του κόψουν σύριζα την σύνταξη. Κι έτσι κάθεται αδιαμαρτύρητος στην γλάστρα του!
Ξέρουν λοιπόν όλοι αυτοί τι σπόρους να σπείρουν στις γλάστρες των φόβων μας. Ξέρουν αυτοί πως να δηλητηριάζουν την κοινή λογική.  
Πως ξεπήδησαν τόσα πολλά γεγονότα καθώς ο πρωθυπουργός αποφάσισε να ξεκινήσει μία αναμενόμενη διαδικασία; Την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Αν είχε τους 180, το σύστημα θα πούλαγε ακόμα σταθερότητα. Αλλά επειδή χρειάζεται τους 180, πουλά αποσταθεροποίηση. Απροκάλυπτα. Αδίστακτα. Τα σενάρια δίνουν και παίρνουν.  
Και στον τρίτο γύρο θα προτείνει αριστερό Πρόεδρο. Και ποιος θα είναι αυτός ο πουλημένος αριστερός που θα έχει συνεννοηθεί με τον δεξιό πρωθυπουργό και τον ασθμαίνοντα Βενιζέλο - υποχείριο της εξουσιομανίας του - ποιος; Ποιος θα παίξει αυτόν τον βρώμικο ρόλο; Ή μήπως ο Καραμανλής είναι η έκπληξη; Έφυγε για να μην εφαρμοστεί το μνημόνιο και επανέρχεται για να στηρίξε

ΓΛΑΣΤΡΕΣ ΤΩΝ ΦΟΒΩΝ

E-mail Εκτύπωση PDF
----11laz(Πεμ. 18/12/14 -19:10)
Του ΛΑΚΗ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΥ*  
Παρακολουθώ, όχι με κομμένη την ανάσα, τα όσα συμβαίνουν. Με αναμενόμενη την ανάσα. Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποσταθεροποίησης, που έχει υφανθεί από ελληνικά χέρια σε ξένους αργαλειούς.
Πως έγινε ο κόσμος;  
Σηκώνουν δέκα τηλέφωνα, αναστατώνουν αγορές, καταρρέουν χρηματιστήρια, ανακοινώσεις τρόμου βγάζουν οι διεθνείς οίκοι τους, αν δεν είμαστε καλά παιδιά, δηλαδή δεξιά παιδιά, η Γερμανία θα μας βγάλει απ' το Ευρώ. Λες και μπήκαμε στην Δεξιά Νομισματική Ένωση.  
Πόσο ίδιοι! Πόσο θλιβερά επαναλαμβανόμενοι. Nα βγαίνει ο εντεταλμένος Στουρνάρας να ομιλεί περί κινδύνου ρευστότητας. Αυτός και όλοι αυτοί, που όταν είχε τελειώσει πραγματικά η ρευστότητα και την φέρναν με αεροπλάνα, μυστικά, κρατούσαν το στόμα τους βουλωμένο για να μην φέρουν πανικό στον κόσμο και τώρα, προκειμένου να μην χάσουν τις θέσεις τους προσφέρουν πανικό απλόχερα.  

Να με εκβιάζει εμένα η κάθε κυράτσα Βούλτεψη , ότι χωρίς την παρουσία της στο πολιτικό προσκήνιο κινδυνεύει η σταθερότητα μου. Ρε, σε τι σημείο εξευτελισμού έφτασε η σταθερότητα μου! Να φοβάμαι μην αλλάξει η Βούλτεψη, ο Άδωνις, ο Πλεύρης, ο Βορίδης, ο Γιακουμάτος, εκπρόσωποι της καμιάς πλειοψηφίας, σημαιοφόροι του αναποτελεσματικού.  
Σαν έτοιμος από καιρό αποχαιρέτα τη την σταθερότητα.  
Σταθερότητα.  
Ωραία λέξη!  
Σταθερότητα ενός διαρκούς θανάτου. Κάθε μέρα εξαφανίζεται και ένας από την αγορά, από τη ζωή, από τον δρόμο, από το σπίτι που ζούσε, από τη δουλειά που πήγαινε. Έχουμε αλλάξει λεξικό, έχουν αλλάξει οι λέξεις έννοια. Πάλι σε κίνδυνο, πάλι σε κρισιμότητα, πάλι οι γνωστές φράσεις των σεσημασμένων γραφιάδων.  
Και να ο Βενιζέλος, να ανοίγει το στόμα του και να ξεχύνεται το μακρόσυρτο συντακτικό του παραλήρημα. Δεν ομιλεί πλέον, κάνει μικρά διαγγέλματα κινδύνου και καταλήγει "Φάγαμε τον γάιδαρο. Απομένουν 3 τρίχες μόνο από την ουρά".