«Ζούμε σαν τα σκυλιά και κοιμόμαστε με βάρδιες»

Author: Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό"

«Μπορεί να πεθάνουμε και να μην το μάθει κανένας. Είναι η πέμπτη μέρα που κάνουμε απεργία πείνας στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Μοσχάτου. Ζούμε σαν τα σκυλιά», λέει ο Αρμέν Μουραντιάν: «Κοιμόμαστε με βάρδιες σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο ακαθαρσίες. Εξι άτομα σε τρία στρώματα. Τρία δωμάτια γεμάτα. Στο τέταρτο, το μεγαλύτερο, στρίμωξαν περισσότερα από 15 άτομα».
Περασμένα μεσάνυχτα τηλεφώνησε στην «Ε» ο νεαρός Αρμένης, καλώντας σε βοήθεια: «Αυτή την ώρα μας επιτρέπουν να τηλεφωνήσουμε. Μας συνέλαβε η ομάδα ΔΙΑΣ στο δρόμο. Είχαν λήξει τα χαρτιά μας. Κανένας δεν κατηγορείται για κλοπή ή κακούργημα. Μας κρατούν 7-8 μήνες με απόφαση απέλασης».
Αναφέρει τους συγκρατούμενούς του έναν έναν, με τ’ όνομά τους. Στο ίδιο κρατητήριο είναι ο Μ. Αρχάνι, Ιρανός, του οποίου τους γονείς δολοφόνησε το καθεστώς, που ήρθε να ζητήσει άσυλο. Μαζί είναι ο Α. Στάντι από το Ιράκ και ο Αχ. Ασφερ από το Πακιστάν. Και ο «παππούς». Ενας 55χρονος Αιγύπτιος, που έχει κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Έχει ζήσει 28 χρόνια στην Ελλάδα. Εχει ένα παιδί. Αλλά έληξαν τα χαρτιά του. Πρέπει να εξεταστεί από γιατρό. Ζητάει από το πρωί τα φάρμακά του. Υποφέρει από σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Οι αστυνομικοί αδιαφορούν. Ο Πακιστανός παραμιλάει. «Είναι τέσσερις μήνες κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους. Δεν έχουμε δει τον ήλιο. Σαπίσαμε απ’ την υγρασία».

Ο ναζισμός δεν έχει ηθική, δεν έχει ανθρωπιά, δεν έχει ψυχή

Author: Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό"

Ο ναζισμός με τακτικές όπως τα αντίποινα εναντίον των αμάχων, απέδειξε ιστορικά -ποτίζοντας με αίμα αυτό το τόπο- ότι δεν έχει ηθική, δεν έχει ανθρωπιά, δεν έχει ψυχή. Ως προς αυτό δεν έχουν αλλάξει καθόλου οι σύγχρονοι ναζιστές της χρυσής αυγής, οι “τελευταίοι πιστοί” του Αδόλφου Χίτλερ, των εσες και των ταγμάτων ασφαλείας.
Να τους χαίρονται οι ψηφοφόροι τους.

ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ για ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ: Του δίνω λίγο χρόνο να αποκαλύψει τον εντολέα του

Πανδωρικώς

Του Κώστα Βαξεβάνη

Παραδώσαμε στη δημοσιότητα όλο το σχέδιο εξόντωσης που απεργάστηκε το παρακράτος. Σας παραδίδουμε επίσης για να κρίνετε και το γεγονός, ότι τα Μέσα Ενημέρωσης της Ελλάδας, αυτά που δεν έγραψαν ούτε λέξη για την ενέδρα εναντίον μου τον Σεπτέμβριο του 2012, δεν γράφουν ούτε τώρα που αποκαλύπτουμε ποιοί το έκαναν. Ταϊσμένοι μέχρι τα αυτιά από διαφημίσεις των τραπεζιτών εντολοδόχων, δεν αποτελούν απλώς μια δημοσιογραφική παρεκτροπή, αλλά τμήμα του ίδιου του παρακράτους.

Γράφω όμως αυτές τις γραμμές για τον Γιάννη Παπαγιάννη, διαχειριστή του blog Fimotro κατ ομολογία του πια. Το «δημοσιογραφικό» αυτό φαινόμενο, ξεπήδησε από τους υπονόμους των blogs και όχι από το ρεύμα της νέας πραγματικότητας που αυτά δημιουργούσαν. Αντρώθηκε στην trash tv και την αγκαλιά του Κουρή και στη συνέχεια απενοχοποιήθηκε με τη βοήθεια επωνύμων της ελληνικής δημοσιογραφίας. Αν δεν υπήρχαν αυτοί, ο Παπαγιάννης θα ήταν ακόμη ένας γραφικός τύπος τον οποίο οι θεατές του σε κάποιο παρακάναλο θα τον αποκαλούσαν «δημοσιογράφο» και αυτός θα διόρθωνε «πολιτικός αναλυτής παρακαλώ». Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω γιατί άνθρωποι σαν τον Νίκο Χατζηνικολάου, τον οποίο θεωρώ εξαιρετικό επαγγελματία, ανάμεσα σε εκατοντάδες ικανούς άνεργους δημοσιογράφους επέλεξε, στο παρελθόν, έναν Γιάννη Παπαγιάννη για να φιλοξενεί στο σταθμό του. Και γιατί του επιτρέπει να χρησιμοποιεί το enikos στο Fimotro προσδίδοντας κύρος σε αυτό που όλοι ξέρουν τι είναι.

Η Γκουέρνικα του Πικάσο

Την εποχή του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα, ο μεγάλος ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο ετοίμαζε ένα πίνακα, παραγγελία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Μαδρίτης, που θα κοσμούσε το Ισπανικό Περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Μόλις πληροφορήθηκε τη μεγάλη σφαγή, ονόμασε τον πίνακα Γκουέρνικα, θέλοντας να εκφράσει την απέχθειά του προς τους στρατιωτικούς «που βύθισαν την Ισπανία στον ωκεανό του πόνου και του θανάτου».

Το έργο του Πικάσο είναι μία τεράστια ελαιογραφία (3,49 x 7,77 μ.), που περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Δείχνει ένα σκηνικό θανάτου, με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε, κρατώντας νεκρά μωρά και κατεστραμμένα κτίρια. Αρχικά, ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.

Ο πίνακας εκτέθηκε τον Ιούλιο του 1937 στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων και συγκέντρωσε το γενικό ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, περιόδευσε σε μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προάσπιση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Μετά την επικράτηση του Φράνκο, το 1939, η Γκουέρνικα βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).

Ο Βομβαρδισμός της Γκουέρνικα

 Έλαβε χώρα το απόγευμα της 26ης Απριλίου 1937 κι έμεινε στην ιστορία κυρίως χάρις στον πίνακα του μεγάλου ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, που αποτύπωσε μοναδικά τη φρίκη του πολέμου.

Ο Βομβαρδισμός της Γκουέρνικα: Πολύνεκρη αεροπορική επίθεση κατά της βασκικής πόλης Γκουέρνικα από φασίστες γερμανούς και ιταλούς εθελοντές αεροπόρους, που συνεργάζονταν με τους φασίστες εθνικιστές του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου.

Πολύνεκρη αεροπορική επίθεση κατά της βασκικής πόλης Γκουέρνικα από γερμανούς και ιταλούς εθελοντές αεροπόρους, που συνεργάζονταν με τους εθνικιστές του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου (1936-1939). Έλαβε χώρα το απόγευμα της 26ης Απριλίου 1937 κι έμεινε στην ιστορία κυρίως χάρις στον πίνακα του μεγάλου ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, που αποτύπωσε μοναδικά τη φρίκη του πολέμου.

Την άνοιξη του 1937 οι εθνικιστές του Φράνκο, έχοντας υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας, θέλησαν να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους και στο βορά, με την κατάληψη του Μπιλμπάο, της μεγαλύτερης πόλης των ανυπότακτων Βάσκων, που συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης. Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η Γκουέρνικα (Γκερνίκα η σωστή της προφορά στα ισπανικά), που βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο στο δρόμο για το Μπιλμπάο. Η Γκουέρνικα, στην οποία ζούσαν 5.000 άνθρωποι, αλλά και χιλιάδες Δημοκρατικοί πρόσφυγες. ήταν σημαντική πόλη για τους Βάσκους, γιατί κάτω από μια βελανιδιά στο κέντρο της πόλης συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους.

Όλοι στο Σύνταγμα την Κυριακή 28 Απρίλη στις 6.30 το απόγευμα

Το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε και ψηφίζεται με κατεπείγουσες διαδικασίες στη Βουλή που προωθεί νέα μέτρα φοροληστείας, οδηγεί σε χιλιάδες απολύσεις των εργαζομένων στο δημόσιο, προχωρεί σε ιδιωτικοποιήσεις και σε λουκέτο οργανισμούς του Δημοσίου.

Οι ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου ουσιαστικά είναι η έναρξη για την προώθηση και εφαρμογή ενός νέου μνημονίου με καταστροφικές συνέπειες για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

 Απέναντι σε αυτή την πολιτική ο μοναδικός δρόμος για να σταματήσει ο κατήφορος και να μπει φρένο στην πλήρη φτωχοποίηση των εργαζομένων και του λαού, είναι ο μαζικός ενωτικός αγώνας για την ανατροπή αυτών των πολιτικών.

Η Αυτόνομη Παρέμβαση καλεί όλους τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τη νεολαία, να συμμετέχει μαζικά στο συλλαλητήριο που διοργανώνουν τα συνδικάτα την Κυριακή 28 Απριλίου στο Σύνταγμα (Όθωνος & Αμαλίας) στις 6.30 το απόγευμα, ημέρα ψήφισης του πολυνομοσχεδίου.

Όλοι στον αγώνα για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών

Ας μιλήσουμε για το Σύνταγμα κύριε Σαμαρά...

Ημερομηνία: 26/04/2013 20:44

Του Νίκου Μποσινάκου*

Με πρόσφατη βαρυσήμαντη συνέντευξη του ο Πρωθυπουργός αποφάνθηκε ότι το Σύνταγμα “επιτρέπει τις απολύσεις”.
Ας παραβλέψουμε ότι ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, αρμόδιος Υπουργός του, και πλήθος άλλων συνταγματολόγων, έχει αποφανθεί περί του αντιθέτου.(με άρθρο του στην Αυγή στις 18/4/2010)
Ας δεχτούμε ότι ο Πρωθυπουργός ...έχει πάντα δίκιο, ειδικά όταν αυτό υπαγορεύεται από τον κύριο Τόμσεν
Ας μιλήσουμε λοιπόν για το Σύνταγμα, κύριε Σαμαρά...
Επιτρέπει το Σύνταγμα την επιβολή κεφαλικού φόρου, την υπερφορολόγηση της μισθωτής εργασίας και της μικρής περιουσίας, την κατάργηση κοινωνικού χαρακτήρα φοροαπαλλαγών και την διατήρηση άλλων υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου;
Άρθρο 4 παρ.5. Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. 
Επιτρέπει το Σύνταγμα την ασυλία σε τραμπούκους, την ατιμωρησία ρατσιστών, τον εγκλεισμό  σε στρατόπεδα ανθρώπων που απλώς δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα, τα πογκρόμ και την στέρηση του δικαιώματος στην ιθαγένεια σε παιδιά που μεγαλώνουν, θέλουν και γίνονται Έλληνες ακόμη και αν εσείς και το Κράτος σας τελικά δεν βάλει τη σφραγίδα του;
 Άρθρο 6 παρ.2. Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο.
Επιτρέπει το Σύνταγμα τα βασανιστήρια και τους ξυλοδαρμούς κρατουμένων, την δημόσια διαπόμπευση συλληφθέντων, την ατιμωρησία αστυνομικών οργάνων που ξεσπούν με μανία σε δεμένους χειροπόδαρα ανθρώπους;
Άρθρο 7 παρ.2. Τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας, ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας απαγορεύονται και τιμωρούνται, όπως νόμος ορίζει.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την βίαιη επίθεση των δυνάμεων ασφαλείας σε διαδηλωτές, την σύλληψη απλών διαδηλωτών, την ενοχοποίηση πολιτών με σακίδια και την ρίψη δακρυγόνων στο άμαχο πλήθος;
Άρθρο 11. παρ.1. Οι Έλληνες έχουν  το δικαίωμα  να συνέρχονται  ήσυχα   και χωρίς όπλα.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την υποβάθμιση της παιδείας, το κλείσιμο σχολείων με κριτήριο την δημοσιονομική εξυγίανση, την οικονομική εξόντωση εκπαιδευτικών και γονιών, την υποθήκευση του μέλλοντος μας;
Άρθρο 17 παρ.2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό  την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική  αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη  της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης  και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες.
Επιτρέπει το Σύνταγμα το κλείσιμο Νοσοκομείων, την υγεία μόνο με αντίτιμο, τον αποκλεισμό των μη εχόντων από την δημόσια περίθαλψη, την κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και των προγραμμάτων στέγασης, την περικοπή και κατάργηση επιδομάτων αναπηρίας, των συντάξεων;
 Άρθρο 21 παρ.3. Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων. 
Παρ.4. Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την οικονομική πολιτική που οδηγεί 6 στους 10 νέους στην ανεργία, 3 στους 10 άνεργους, που καταργεί στην πράξη τις συλλογικές συμβάσεις και τη διαιτησία;
Άρθρο 22 παρ.1. Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας. 
Παρ. 2. Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία με επιτάξεις και καταστολή; 
Άρθρο 23 παρ.2. Η απεργία  αποτελεί  δικαίωμα, ασκείται από τις νόμιμα  συστημένες συνδικαλιστικές  οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή  των οικονομικών  και εργασιακών γενικά  συμφερόντων των εργαζομένων.
Επιτρέπει το Σύνταγμα το ξεπούλημα των δημοσίων εκτάσεων, παραλιών, δασών, λιμανιών για να εξυπηρετηθεί το χρέος; Επιτρέπεται η ασυδοσία επενδυτών που για λίγο χρυσάφι καταργούν κάθε δικαίωμα στις μελλοντικές γενιές να ζήσουν στον τόπο των γονιών τους;
Άρθρο 24 παρ.1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Η σύνταξη δασολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους. Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την σύναψη και θέση σε ισχύ δανειακών συμβάσεων, μνημονίων συνεργασίας και διεθνών συνθηκών χωρίς να ψηφιστούν από τη Βουλή; Μπορεί ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομικών να υποθηκεύει τον πλούτο της χώρας και το μέλλον των ανθρώπων της με μια του υπογραφή;
 Άρθρο 28 παρ.1. Οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.
Επιτρέπει το Σύνταγμα τη αυτογελοιοποίηση των θεσμών με την αναγόρευση κάθε δόσης του δανείου σε έκτακτη ανάγκη ώστε να περάσουν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου διατάξεις επί διατάξεων άσχετες μεταξύ τους και χωρίς ίχνος επείγουσας ανάγκης;
 Άρθρο 44. παρ.1. Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά  επείγουσας  και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας  μπορεί, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού  περιερχομένου.
Επιτρέπει το Σύνταγμα την προβατοποίηση των αντιπροσώπων του Έθνους, το προβάδισμα της κομματικής πειθαρχίας έναντι της λαϊκής θέλησης, τον εξευτελισμό του θεσμού του βουλευτή με το “ναι σε όλα, γιατί το λέει το Κόμμα”;
 Άρθρο 60. παρ.1. Οι βουλευτές έχουν  απεριόριστο  το δικαίωμα της γνώμης   και ψήφου  κατά  συνείδηση.  
Ας αφήσουμε το Σύνταγμα στην άκρη λοιπόν κύριε Σαμαρά. Παρά τη συμβολή ανθρώπων που κόβουν, ράβουν, ερμηνέυουν και ξεχειλώνουν με χίλιους τρόπους του Νόμους, όπως ο συνέταιρος σας κ.Βενιζέλος, δε σας συμφέρει αυτή η συζήτηση. Κατά κοινή ομολογία και παρά τον όρκο που δώσατε εσείς και οι Υπουργοί σας (οι επίορκοι που ψάχνετε;) υπάρχουν πάμπολλες περιπτώσεις παραβίασης του από την δική σας αλλά και τις προηγούμενες Κυβερνήσεις. 
Το τι λοιπόν επιτρέπεται ή όχι δεν θα μας το πει το Σύνταγμα.
Θα το επιβάλλει την κατάλληλη στιγμή ο κυρίαρχος, συνειδητοποιημένος και αποφασισμένος Λαός. 
Άλλωστε ακόμη και  το Σύνταγμα όχι μόνο επιτρέπει αλλά και επιβάλλει την αντίσταση απέναντι σε όσους το παραβιάζουν...
Ακροτελεύτια διάταξη παρ.4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία."