ΓΙΑ ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ, ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

Του ΗΛΙΑ ΧΑΤΖΗΧΙΔΗΡΟΓΛΟΥ*

Είκοσι χρόνια περίπου μετά την στρατηγική ήττα του "αντίπαλου δέους",μέσα Ιουλίου,σε μια Αθήνα καμίνι από το κατακαλόκαιρο,οι ετοιμασίες μας θα κλιμακώνονται για το πρώτο Συνέδριο του ενιαίου πλέον ΣΥΡΙΖΑ,το σημαντικότερο ίσως συνέδριο αριστερού κόμματος στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.Και με προφανείς ευρωπαϊκές διαστάσεις αν συνυπολογίσουμε το ρόλο του αδύναμου κρίκου που θα μπορούσαμε να αποδώσουμε στη χώρα μας λόγω της θέσης της οικονομικά και πολιτικά μέσα στην Ευρωζώνη και χρονικά μέσα στην καπιταλιστική κρίση επί πέντε χρόνια.

Καπιταλιστική κρίση που αποκρυσταλλώνεται σε κρίση χρέους (δημόσιου και ιδιωτικού), κρίση κυριαρχικών δικαιωμάτων, κρίση εργασιακών σχέσεων, κρίση δημοκρατίας. Με ένα αστικό μπλοκ εξουσίας λαβωμένο αλλά όχι τελειωμένο, ανθεκτικό και μαχόμενο, χυδαία και σκληρά,για την ηγεμονική του παλινόρθωσή. Και η καθημερινή νεοφιλελεύθερη, ακροδεξιά προπαγάνδα της γραβάτας των Συγκυβέρνηση-Τρόϊκα-ΜΜΕ συμπληρώνεται από τον μισάνθρωπο, ημιμαθή και βίαιο"κινηματικό" φασισμό της πράξης του πεζοδρομίου και της μπυραρίας. Κι η Αριστερά. Η Αριστερα πέτυχε μέσα σε όλα να ανοίξει ένα παράθυρο ελπίδας μετά και τις περσινές διπλές εκλογικές αναμετρήσεις,οι οποίες αποτελούσαν και αντανάκλαση έντονης κινηματικής δραστηριότητας, με Γενικές Απεργίες και πλημμυρισμένες Πλατείες. Νίκησε μέσα στην ήττα της και έχασε μέσα στην νίκη της. Απεγκλώβισε μεγάλο μέρος εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, αλλά όχι αρκετό. Πέταξε το σύνθημα της συμπαράταξης της Αριστεράς για την κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά δεν επέμεινε στο πρώτο και περιμένει να προκύψει "νομοτελειακά" το δεύτερο. Και αμέλησε να καλύψει την Αχίλλειο πτέρνα της στο ζητημα Μνημόνιο-Ευρώ, κατάργηση μνημονίου-εθνικό νόμισμα, την οποία εκμεταλλεύτικε ο αντίπαλος και συνεχίζει να εκμεταλλεύεται. Αλλά εδώ ήμαστε, να σκεφτούμε, να συζητήσουμε, να σχεδιάσουμε, να αποφασίσουμε, να παλέψουμε, να νικήσουμε, να οικοδομήσουμε.
Να σκεφτούμε τη σημερινή κοινωνική κοινωνική κατάσταση, να συζητήσουμε όλα τα ενδεχόμενα όλων των πολιτικών που μπορούμε να εφαρμόσουμε,να σχεδιάσουμε το σύγχρονο ρεαλιστικό και ριζοσπαστικό πρόγραμμα της Αριστερής Κυβέρνησης, να αποφασίσουμε δημοκρατικά και συντροφικά, να παλέψουμε ψύχραιμα και μανιασμένα, να νικήσουμε όπως οφείλουμε να νικήσουμε -κινηματικά, ιδεολογικά, πολιτικά και ηγεμονικά-να οικοδομήσουμε τη σοσιαλιστική οικονομία-σοσιαλιστική κοινωνία, το -σε τελική ανάλυση- μέλλον της ανθρωπότητας αν θέλει να έχει μέλλον.
Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να κινηθεί ξανά προς την κατεύθυνση που τον έκανε ΣΥΡΙΖΑ.
• Να προχωρήσει καταρχήν σε μια νέα ριζοσπαστικοποίηση του προγράμματός του και της στρατηγικής του. Να ξαναδουλέψει με ειλικρίνια για συμπαράταξη της Αριστεράς,τόσο σε επίπεδο κοινωνικών-εργασιακών χώρων, όσο και σε κομματικό επίπεδο βάσης και κορυφής.
• Προγραμματικά να κάνει σαφές ότι θα καταργήσει χωρίς καμιά συζήτηση τα Μνημόνια,το βράδυ που θα πανηγυρίζει μαζί με το λαό στις πλατείες της χώρας μας σε μια ενδεχόμενη νίκη του. Και από την επόμενη μέρα ,σταματάει την αποπληρωμή και απαιτεί τη διαγραφή του άδικου, καταχρηστικού, επαχθούς, αβίωτου και ταξικού χρέους, εθνικοποιεί όλο το τραπεζικό σύστημα που έχουμε "επανακεφαλαιοποιήσει" πολλάκις μέσα σε μισή δεκαετία, δίνοντας του ρόλο μιας πρώτης εσωτερικής χρηματοδότησης για την εφαρμογή του προγράμματός του.
• Εθνικοποιεί χωρίς αποζημιώσεις τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας σε ενέργεια,τηλεπικοινωνίες,κτλ.
• Αναζητεί εναλλακτική χρηματοδότηση μακριά από Τρόικα και αποικιακούς όρους. Kαι αυτό πρέπει να γίνει πριν ητηθεί από την πραγματικότητα μια κυρίαρχη, στην ηγεσία μας πολιτική, που θέλει να μας καθησυχάσει με την επισφαλέστατη βεβαίωση ότι θα χρηματοδοτηθεί από τους δανειστές το όποιο πρόγραμμά μας, δίχως Μνημόνια και σκληρούς όρους για τη χώρα και τους εργαζομενούς της, με μόνο επιχείρημα το"είναι οι δανειστές και η Ευρωζώνη που θα χάσουν αν χρεοκοπήσουμε".
• Προετοιμάζει από τώρα το λαό για νομισματική αλλαγή που θα ελέγχεται εργαλειακά από εμάς και θα δώσει οικονομικές "ανάσες" στην πρώτη δύσκολη βραχυ-μεσοπρόθεσμη περίοδο,ενώ αφαιρεί ταυτόχρονα από το αντίπαλο στρατόπεδο ένα εκβιαστικό και τρομοκρατικό όπλο,αντί να το στρέφει προς το εσωτερικό. Παράλληλα ανοίγει το δρόμο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, πραγματοποιώντας μεγάλο άνοιγμα στο νέο επιστημονικό δυναμικό της χώρας που μεταναστεύει κατά χιλιάδες για να παράξει εξειδικευμένη υπεραξία στα μεγάλα δυτικά αστικά κέντρα,δίνοντας του πεδίο και υλική στήριξη για έρευνα και ρόλο στο σχεδιασμό της νέας οικονομίας-κοινωνίας.Αγροτικά προϊόντα,φάρμακα,ναυπηγική και αμυντική βιομηχανία,πετρέλαια και ενέργεια είναι πρώτα σε πολιτική και χρονική προτεραιότητα.
• Ξαναστήνει την Παιδεία στα πόδια της και αναπτύσει το δημόσιο σύστημα Υγείας με αντίστοιχες σύγχρονες και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες και βασικό κριτήριο το δημόσιο και δωρεάν για όλους.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ -ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Όλα αυτά δίχως ένα συμπαραταγμένο μέτωπο της Αριστεράς,και ένα ριζοσπαστικό λαϊκό κίνημα είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθούν,έως και αδύνατο. Η απεύθυνση προς την υπόλοιπη Αριστερά,και κυρίως προς ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ δε γίνεται με όρους δημοσκοπικής πρόσθεσης ποσοστών ή ευκαιριακής εφόδου προς τα κυβερνητικά ανάκτορα,αλλά για την ποιοτική σύνθεση και ενότητα της Αριστεράς ως ασπίδα αντίστασης και όπλο αντεπίθεσης.
Με συντονισμό και συνεργασία στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο,το οποίο αποτελεί ένα πολύ σημαντικό γήπεδο καθημερινής ιδεολογικής διαπάλης και επαναδιαπραγμάτευσης της ηγεμονίας,έως το γήπεδο των τόπων εργασίας και τους χώρους εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας της νεολαίας,πρέπει με την από κοινού δουλειά να στήσουμε σωματεία,συνδικάτα,συλλόγους,ακόμα και οργανώσεις σε επίπεδο γειτονιάς,δομές μαχητικής διεκδίκισης και ταξικής αλληλεγγύης, πραγματικά δημοκρατικών και αγωνιστικών σχολείων του λαού.
Η αγωνιζόμενη και οργανωμένη κοινωνία, οι μαχόμενοι εργαζόμενοι-άνεργοι και η πρωτοπόρα νεολαία, δεν είναι απλά αυτοί που θα φέρουν μαζί μας την ανατροπή της σημερινής κατάσταση και την Κυβέρνηση της Αριστεράς αλλά και η ζωντανή καρδιά μιας χώρας που παλεύει με τη σήψη, ο γερός σκελετός που θα μας επιτρέψει να οικοδομήσουμε αυτόν τον άλλον κόσμο τον εφικτό και τα οξυμένα νεύρα που θα παρέχουν οξυμένα πολιτικά αντανακλαστικά και που θα δεσμέυουν την όποια κυβέρνηση στη διαρκή ρήξη με το παλιό, το σάπιο που παλεύει να πεθάνει και να μας πεθάνει.
Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ας αποτελέσει ένα ιστορικό γεγονός στην ιστορία του 21ου αιώνα. Ας εμείς στην πρώτη γραμμή της ιστορικής εξέλιξης. Η προοπτική των αγώνων που δώσαμε στα χρόνια του "τέλους της ιστορίας",σήμερα μπολιάστηκε και με την ελπίδα ότι θα ζήσουμε σε μέρες νίκης και ανατροπής. Καλές σκέψεις, συντροφική συζήτηση και αναλυτικές επεξεργασίες της πολιτικής μας!Καλό συνέδριο!

*Μέλος Τ.Ε. Νέων Θετικών Επιστημών ΑΠΘ του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ