Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Η ΕΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΟΥΝ ΒΙΑΙΑ ΣΑΜΑΡΑ - ΒΕΝΙΖΕΛΟ!

(Παρ. 29/8/14 - 18:12)
Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Επιστροφή στη σκληρή πραγματικότητα για την κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Τέρμα τα όνειρα θερινής νυκτός. Χθες η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ είχε μαζέψει στο Βερολίνο τους ηγέτες αυτών που οι Ευρωπαίοι αποκαλούν παραπλανητικά "Δυτικά Βαλκάνια". Εννοούν τα κρατίδια στα οποία τεμάχισαν την αλήστου μνήμης Γιουγκοσλαβία. Σκοπός αυτής της σύναξης κάτω από τις φτερούγες του γερμανικού αετού ήταν η προώθηση της ένταξης των χωρών αυτών στην ΕΕ. Πρέπει επιτέλους να ολοκληρωθεί η νοτιοανατολική πτέρυγα του Τέταρτου Ράιχ. Παρούσα φυσικά στο Βερολίνο και η ηγεσία των Σκοπίων. Οι Γερμανοί πολιτικοί και διπλωμάτες δεν κρύβουν άλλωστε στις ανεπίσημες συζητήσεις τους ότι έχει παρατραβήξει η ιστορία με το όνομα της ΠΓΔΜ και πρέπει οπωσδήποτε να ενταχθεί στην ΕΕ όσο το δυνατόν γρηγορότερα - δηλαδή όποτε το αποφασίσει το Βερολίνο. Μια εβδομάδα νωρίτερα είχε έρθει από την Κομισιόν το ισχυρότατο πλήγμα για την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου στην υπόθεση των ροδάκινων.
Οι Ελληνες ροδακινοπαραγωγοί, οι οποίοι πέρυσι εξήγαγαν στη Ρωσία ροδάκινα και νεκταρίνια συνολικής αξίας σχεδόν 35 εκατομμυρίων ευρώ -24,5 εκατ. για ροδάκινα και 10 εκατ. ευρώ για νεκταρίνια- υφίστανται φέτος σοβαρότατη οικονομική ζημιά δεκάδων εκατομμυρίων εξαιτίας των κυρώσεων που επέβαλε η ΕΕ εναντίον της Ρωσίας, στο πλαίσιο του οικονομικού πολέμου που της κήρυξε κατ' απαίτηση των ΗΠΑ και των δικαιολογημένων ρωσικών αντιμέτρων. Η Κομισιόν λοιπόν αποφάσισε την περασμένη Παρασκευή ότι θα διαθέσει 32,7 εκατομμύρια για τα ροδάκινα. Οχι όμως μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ιταλία, την Ισπανία και τη Γαλλία! Το αποτέλεσμα είναι ότι ζήτημα αν θα πάρουν οι Ελληνες ροδακινοπαραγωγοί 4-5 εκατομμύρια ευρώ!
Καθώς από το ποσό αυτό τα 3 εκατομμύρια ευρώ προορίζονται για την προώθηση των ροδάκινων και των νεκταρινιών και μοιράζονται στις τέσσερις χώρες με βάση την παραγωγή τους, στην Ελλάδα αντιστοιχεί το ένα... δέκατο! Για την ακρίβεια... 317.215 ευρώ! Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ρώσος αρμόδιος Σεργκέι Ντάνκβερτ ανακοίνωσε στη Μόσχα σε αντιπροσωπεία της ελληνικής πρεσβείας ότι η Τουρκία επιθυμεί να αντικαταστήσει όλα τα προϊόντα που εξήγε η Ελλάδα στη Ρωσία! Κατέστρεψε κυριολεκτικά πολλούς Ελληνες αγρότες η απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου να συμμετάσχει στις αντιρωσικές κυρώσεις της ΕΕ, κάνοντας ταυτόχρονα δώρο στην Τουρκία τις ελληνικές εξαγωγές στη Ρωσία! Υπέροχη η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης! Το είπε όμως τόσο ωραία στο Mega η κυβερνητική εκπρόσωπος πριν από δύο εβδομάδες! "Μια υπεύθυνη πολιτεία δεν καθορίζει την εξωτερική της πολιτική με βάση κάποια φορτία ροδάκινου"! Εμείς συμφωνούμε απολύτως μαζί της, αλλά έχουμε κάποιες αμφιβολίες αν συμφωνούν και οι αγρότες που ψηφίζουν ΝΔ.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕ ΕΝΦΙΑ

(Σαββ. 30/8/14 - 14:44)
Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*
Αρκετά από τα πλέον λαομίσητα καθεστώτα της ιστορίας κατέρρευσαν όταν οι πολίτες τους αποφάσισαν να μην πληρώσουν κάποια έκτακτη εισφορά. Μια ιστορία παλιά όσο ο χριστιανισμός.
"ΤΟΥΤΟΝ ΕΥΡΟΜΕΝ ΔΙΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑ το έθνος και κωλύοντα Καίσαρι φόρους διδόναι". Το κατηγορητήριο ήταν σαφές. Ο Ιησούς ήταν, σύμφωνα με το κατά Λουκά Ευαγγέλιο, ο πρώτος άνθρωπος που κάλεσε τους συμπολίτες του να μην πληρώσουν έναν φόρο ως κίνηση ανυπακοής στο καθεστώς.
Οι κάτοικοι της Ιουδαίας βέβαια αρνούνταν να πληρώσουν ούτως ή άλλως τους φόρους τους γνωρίζοντας ότι δεν προορίζονταν για τις τοπικές ανάγκες αλλά για τα θησαυροφυλάκια μιας οικονομικής υπερδύναμης, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι τελώνες μάλιστα, δηλαδή οι φοροεισπράκτορες της εποχής, ήταν τόσο μισητοί στο λαό ώστε ο ίδιος ο Ιησούς τους συνέκρινε με τις πόρνες.
Η πρώτη ανατροπή καθεστώτος πάντως ύστερα από τη μαζική άρνηση πληρωμής φόρων θα έρθει, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, το 1197 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, όταν η αυτοκρατορία βρισκόταν στα χέρια του πραξικοπηματία Αλέξιου Αγγελου. Προκειμένου να ικανοπιήσει τους ανθρώπους τπου τον έφεραν στην εξουσία - δηλαδή την οικονομική και πολιτική ελίτ της εποχής- είχε αδειάσει τα δημόσια ταμεία δημιουργώντας ένα κολοσσιαίο ,απεχθές, δημόσιο χρέος.

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ: ΒΙΟΙ ΤΕΜΝΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ «ΑΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ»!

(Δευτ. 25/8/14 - 16:40)
Της ΣΟΦΗΣ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ*
Ακούγεται, συχνά και από κύκλους της Αριστεράς, ότι άλλο πράγμα τα μνημόνια και άλλο η δανειακή σύμβαση με την τρόικα ( ΕΕ-ΕΚΤ- ΔΝΤ). Ή διαφορετικά, ότι η ακύρωση των μνημονίων δεν έχει καμμιά σχέση με την συνέχιση και περαιτέρω υλοποίηση των συμφωνιών τροϊκανής δανειοδότησης.
Η άποψη αυτή είναι βαθύτατα λαθεμένη και θα προσέθετα ότι μπορεί να έχει απρόβλεπτες και επικίνδυνες πολιτικές συνέπειες για τις δυνάμεις που θέλουν να ακολουθήσουν ένα αντιμνημονιακό δρόμο και μάλιστα με ριζοσπαστικό προοδευτικό προσανατολισμό.
Κατ΄ αρχάς η πολιτική σύνδεση της τροικανής χρηματοδότησης με τα μνημόνια και τους νεοαποικιακούς όρους τους είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Αλλωστε, την υπενθυμίζει με τον πλέον εκβιαστικό τρόπο η τρόικα κάθε φορά που θέλει να ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση για την εφαρμογή των «συμφωνηθέντων» μέτρων και του μνημονιακού προγράμματος: απειλεί ευθέως με την καθυστέρηση ή και την διακοπή χορήγησης των δανειακών δόσεων.
Η ΝΟΜΙΚΗ-ΘΕΣΜΙΚΗ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
Η διασύνδεση, όμως, των τροικανών δανείων και της τροικανής Δανειακής Σύμβασης με τα μνημόνια δεν έχει μόνο άμεσο πολιτικό χαρακτήρα αλλά και χάρη στις παραδομένες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, θεσμική – νομική βάση, την οποία μπορούν να επικαλεστούν οι «νεοαποικιοκράτες» δανειστές και πρώτα απ΄όλα η ίδια η ΕΕ μαζί με το ΔΝΤ.
Ετσι, λοιπόν, η Δανειακή Σύμβαση, ακόμα από το Προοίμιό της, υπογραμμίζει κατηγορηματικά, σε πολλά και διαφορετικά σημεία του Προοιμίου και με απόλυτο τρόπο, ότι όρος για την χρηματοδότηση της χώρας μας είναι η πιστή τήρηση του μνημονίου συνεννόησης.
Συγκεκριμένα στο σημείο (6) του Προοιμίου της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης» αναγράφεται ρητά: «Η παρεχόμενη προς την Ελλάδα στήριξη συναρτάται με τη συμμόρφωση της Ελλάδας σε μέτρα τα οποία προβλέπονται σε ένα Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής πολιτικής, Μνημόνιο στις συγκεκριμένες προυποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης ( εφεξής μαζί «Μνημόνιο Συνεννόησης», όπως μπορεί κατά διαστήματα να τροποποιηθεί ή να συμπληρωθεί ).

Ω, ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΠΟΣΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ!

( Παρ. 29/8/14 - 09:00)
Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Στις 15 Σεπτέμβρη του 2008 κατέρρευσε η «Lehman Brothers». Επρόκειτο για ένα τραπεζικό «κραχ» στο έδαφος των ΗΠΑ το οποίο αποτέλεσε τη με βροντώδη τρόπο εκδήλωση της οικονομικής κρίσης που έκτοτε αγκαλιάζει ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο.
Πώς αντέδρασε το αμερικανικό πολιτικό σύστημα της πλουτοκρατίας στην κατάρρευση της «Lehman Brothers»; Ανοιξε τους κρουνούς των δημόσιων ταμείων και έκτοτε εφαρμόζει το... «σοσιαλισμό» των ιμπεριαλιστών: Εχει «κοινωνικοποιήσει» μέχρι σεντς τις ζημιές των τραπεζών και των μονοπωλίων και τις έχει φορτώσει στις πλάτες του αμερικανικού λαού. Το ενάρετο αυτό πολιτικό σχέδιο εφαρμόστηκε στην αρχή από τον επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, τον κύριο Πόλσον (επί Μπους). Συνεχίστηκε με αντίστοιχη ένταση, πάθος και ρυθμό ταπό τον διάδοχό του του στην ίδια θέση, τον κύριο Γκάιτνερ (επί Ομπάμα).
Σημείωση: Τόσο ο Ρεπουμπλικανός υπουργός Οικονομικών Πόλσον, όσο και ο Δημοκρατικός υπουργός Οικονομικών Γκάιτνερ, που ανέλαβαν να σώσουν την Αμερική από την απληστία των τραπεζών, πριν γίνουν υπουργοί, ήταν τραπεζίτες... Ο πρώτος ήταν πρόεδρος της γνωστής και μη εξαιρετέας «Goldman Sachs». Ο δεύτερος ήταν επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης.
*
Η κυβέρνηση της Ισπανίας υπό τον Ραχόι ήρθε στην εξουσία το Νοέμβρη του 2011. Κέρδισε τις εκλογές στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης. Τα αποτελέσματα για το λαό της Ισπανίας είναι γνωστά. Η χώρα βουλιάζει μετά από τη διαρκή τροφοδότηση των ζημιογόνων τραπεζών και των μονοπωλίων της Ισπανίας με δισεκατομμύρια ευρώ σε «πακέτα» και ενισχύσεις, που εκτινάσσουν το δημόσιο χρέος και τα δημόσια ελλείμματα.
Σημείωση: Οπως παντού έτσι και στην Ισπανία, οι «αξίες» που συναπαρτίζουν το σινάφι του παγκόσμιου κατεστημένου, δεν πάνε χαμένες. Απόδειξη: Εκείνος που επελέγη να σώσει την Ισπανία από την απληστία των τραπεζών, εκείνος στον οποίο ανατέθηκε το υπουργελίο Οικονομίας από τον Ραχόι ήταν ο κ. Λουίς ντε Γκίντος. Το απίθανο: Πρόκειται για τον κύριο που είχε διατελέσει πρόεδρος – τόσο για την Ισπανία όσο και την Πορτογαλία - της «Lehman Brothers»! Της τράπεζας, δηλαδή, που στις 15 Σεπτέμβρη του 2008 κατέρρευσε στις ΗΠΑ, και ήταν ακριβώς η κατάρρευση της συγκεκριμένης τράπεζας, που λειτούργησε ως ντόμινο και αποτέλεσε την παγκόσμια «καμπάνα» εκδήλωσης της καπιταλιστικής κρίσης! Ενας τραπεζίτης, λοιπόν, και στην Ισπανία...
*
Όταν η κρίση χτύπησε με ένταση την πόρτα της Ιταλίας, όλα λειτούργησαν «ρολόι». Στο όνομα - τι άλλο; - της «σωτηρίας» της χώρας κλήθηκε στη θέση του πρωθυπουργού ο Μάριο Μόντι.
Σημείωση: Πριν γίνει πρωθυπουργός ο Μόντι δεν ήταν τραπεζίτης, με τη στενή τουλάχιστον έννοια. Ηταν, όμως, σύμβουλος διεθνών υποθέσεων - ποιας άλλης; - της τράπεζας «Goldman Sachs»...
*
Στην Ελλάδα, κι ενώ οι τράπεζες (και μέσω των τραπεζών τα μονοπώλια) έχουν από το 2009 εισπράξει από το ελληνικό Δημόσιο και την Τράπεζα της Ελλάδας σε ρευστό και εγγυήσεις πάνω από 300 δισ. ευρώ, το αποτέλεσμα είναι η νέα γιγάντωση του δημόσιου χρέους. Η «σωτηρία» όμως βρέθηκε – και συνεχίζεται αδιατάρακτα: Συγκροτήθηκε μια κυβέρνηση που την είχαν βαφτίσει «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», η οποία έφερε νέο μνημόνιο. Υπό ποιον επήλθε αυτή η νέα «εθνική σωτηρία» του δεύτερου μνημονίου; Υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμο...
Σημείωση: Σήμερα, η νέα ελληνική κυβέρνηση, της νέας «εθνικής σωτηρίας», έχει για υπουργό Οικονομίας τον κύριο Χαρδούβελη. Ο οποίος αντικατέστησε τον – επίσης - τραπεζίτη κύριο Στουρνάρα...
*
Προχτές στη Γαλλία ο πρόεδρος Ολάντ, που ορισμένοι παραμύθιαζαν ευατούς και αλλήλους ότι με την εκλογή του θα φυσούσε – τάχα - «νέος άνεμος στην ΕΕ», εκπαραθύρωσε την προηγούμενη κυβέρνηση και στη θέση της όρκισε νέα.
Σημείωση: ΟΕμανουέλ Μακρόν, ο εκλεκτός του Ολάντ στη θέση του νέου υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας, εκτός από εκατομμυριούχος είναι – φυσικά – και πρώην τραπεζίτης. Για την ακρίβεια διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος σε έναν χρηματοπιστωτικό κολοσσό που το όνομά του τα λέει όλα: «Ρότσιλντ»...
*
Τα συμπεράσματα από τα προηγούμενα – που φυσικά δεν αφορούν στα πρόσωπα, αλλά στον τρόπο λειτουργίας του συστήματος - είναι προφανή:
Πρώτον: Ενθεν και κείθεν του Ατλαντικού, εκείνοι που έχουν αναλάβει να διαχειριστούν την κρίση, να «σώσουν» τους λαούς και να «τακτοποιήσουν» πολιτικά και τεχνοκρατικά την ηγέτιδα τάξη (την τάξη που κατέχει την εξουσία στον αγγελικό μας κόσμο και που στη γλώσσα της επιστήμης περιγράφεται με τον άχαρο όρο «χρηματιστική ολιγαρχία») είναι εκείνοι, οι ίδιοι, που δημιούργησαν την κρίση!
Δεύτερον: Αν δεν θέλουν οι εργαζόμενοι να είναι οι τραπεζίτες που θα «τακτοποιούν» τις πολιτικές υποθέσεις της κοινωνίας προς όφελος της χρηματιστικής ολιγαρχίας, ο μόνος δρόμος που έχουν είναι να γίνουν εκείνοι ηγέτιδα δύναμη της κοινωνίας.
Τρίτο: Μέχρι τότε θα ισχύει εκείνο που έλεγε ο «Χριστόφορος Κολόμβος», ο ήρωας της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας, ο οποίος το έθετε ως εξής: «Πίστη, ελπίδα, φιλευσπλαχνία αλλά πιο σπουδαίο απ' όλα αυτά είναι το τραπεζικό κέρδος»...
*
Υστερόγραφο: Τις τελευταίες μέρες τα ΜΜΕ κατακλύζονται από τη διαφήμιση ενός νέου τραπεζικού προιόντος: Για όποιον, λένε, δεν μπορεί να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ και τον φόρο εισοδήματος, του βρήκαν λύση: Θα τον προμηθεύουν με ειδική πιστωτική κάρτα και έτσι θα πληρώσει... χαρούμενα και ευχάριστα τους φόρους δια μέσου της τραπέζης. Η μια εκδοχή είναι, γοητευμένοι από την... «εξυπηρέτηση», να αναφωνήσουμε όλοι μαζί: «Ω, καλή μου τράπεζα, πόσο πολύ σε αγαπώ»!
Η άλλη είναι να δούμε προσεκτικότερα τί συμβαίνει: Εσύ, λοιπόν, πληρώνεις φόρους «οθωμανικού» τύπου για να τους παίρνει το κράτος και μετά να δίνει ένα σκασμό λεφτά στις τράπεζες. Αλλά, αφού γονάτισες και δεν μπορείς άλλο να πληρώνεις, έρχονται  οι τράπεζες και σου «πουλάνε» πιστωτικές. Με τις οποίες θα γίνεται το εξής: Αφενός, θα συνεχίσεις να πληρώνεις φόρους (που γονάτισες να τους πληρώνεις) κι έτσι θα συνεχίσουν και οι τράπεζες να εισπράττουν επιδοτήσεις. Αφετέρου – και εδώ βρίσκεται το καταπληκτικότερο: Πάνω στους φόρους που αδυσώπητα σου επιβάλει το κράτος για να επιδοτεί απλόχερα τις τράπεζες (και που εσύ δεν μπορείς άλλο να τους πληρώνεις), οι τράπεζες θα εισπράτουν και... τόκο! Θα πληρώνεις, δηλαδή, και τον φόρο και τόκο πάνω στο φόρο! Τα έχουν αυτά οι τραπεζικές «διευκολύνσεις», βλέπεις. Πως αλλιώς θέλεις να γίνει; Οι τράπεζες σου παρέχουν την ... «διευκόλυνση» να πληρώσεις εκείνους τους αβάσταχτους φόρους που οι ίδιες αρμέγουν! Ε, να μην εισπράξουν (με την άδεια του κράτους) και τον τόκο τους για την «βοήθεια» που σου προσφέρουν;
«Μούρλια» δεν είναι;...
*Δημοσιεύθηκε στο ENIKOS.GR" την Παρασκευή 29 Αυγούστου 2014

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

ΤΖΗΜΕΡΟΣ

(Πεμ. 28/8/14- 18:55)
Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Ο Τζήμερος – είναι ο ίδιος τύπος που έλεγε για τα παιδιά που πέθαναν από τις αναθυμιάσεις στη Λάρισα ότι για το θάνατό τους δεν έφταιγε η φτώχεια και το μαγκάλι αλλά η... αμορφρωσιά τους περί τις ιδιότητες του μονοξειδίου του άνθρακα – χτες ενοχλήθηκε. 
Ο λόγος: Δεν του άρεσε του Τζήμερου ο τρόπος με τον οποίο ορκίστηκαν οι εκπρόσωποι των κομμάτων της Αριστεράς στο νέο Περιφερειακό Συμβούλιο. Κατά τον Τζήμερο, οι εκλεγέντες με τους συνδιασμούς της Αριστεράς «δεν τήρησαν τον υπό του νόμου προβλεπόμενο όρκο» και ως εκ τούτου ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει «κατά του κύρους της ορκωμοσίας».
Μέχρι εδώ καλά και ώρα καλή στην «πλώρη του». Μόνο που ο Τζήμερος επέλεξε να συνδυάσει όλα τα προηγούμενα εξαπολύοντας και επίθεση ενάντια στη Ρένα Δούρου, στον Θανάση Παφίλη και ιδίως ενάντια στην Δέσποινα Κουτσούμπα. Την τελευταία, ο καλός αυτός άνθρωπος και δημοκράτης, ο Τζήμερος την περιγράφει στην ανακοίνωσή του με ευγενικά λόγια όπως «ένα περίεργο, απροσδιόριστο ον από τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ»...
Οπως βλέπετε, σε αντίθεση με το ιδεολογικό του «πρωτοξάδερφο», τον Κασιδιάρη, που χτυπάει γυναίκες πολιτικούς αντιπάλους του, ο Τζήμερος «απλώς» τις βρίζει...
Κατόπιν τούτων θα συμφωνήσουμε με την παρατήρηση φίλου και συντρόφου ότι κάθε συζήτηση για τον Τζήμερο πρέπει να σταματήσει πάραυτα. Και να τη συνεχίσουμε στον κατάλληλο χρόνο: Οταν θα έρθει προς συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο το θέμα των... σκουπιδιών.
*http://www.imerodromos.gr

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Η ΑΔΕΔΥ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΕΝΝΙΑ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ


(Σάββ. 16/08/14 - 19:04)
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΙΣΗ*
Πέρασαν εννιά μήνες από το συνέδριο (Νοέμβρης 2013) της ΑΔΕΔΥ και ενώ δεν συγκροτήθηκε ακόμη το προεδρείο της, αυτό το διάστημα, τηρουμένων πάντα των αναλογιών, των δυνατοτήτων και των προσδοκιών, ήταν θετικό σε αγωνιστικές πρωτοβουλίες και δράσεις, απεργιακές κινητοποιήσεις και συλλαλητήρια, παρεμβάσεις σε ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα που άγγιξαν μια μεγάλη γκάμα δραστηριοτήτων, από την αλληλεγγύη στους Κούρδους και στους Τούρκους αγωνιστές μέχρι την αντίθεσή της σε ζητήματα περιορισμού δημοκρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μας.
Αυτά βεβαίως αποτελούν τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις ενός συνδικάτου και δεν συνιστούν την αφετηρία μιας διαφορετικής αγωνιστικής, διεκδικητικής και ταξικής πορείας στο συνδικαλιστικό κίνημα των δημοσίων υπαλλήλων, τα αναφέρουμε όμως γιατί αυτά δεν θεωρούνται δεδομένα από την γραφειοκρατική ηγεσία πχ της ΓΣΕΕ.
Επειδή όμως η εικόνα της ΑΔΕΔΥ για τους εργαζόμενους είναι θολή, αλλά και το γεγονός ότι σ’ αυτήν αντανακλάται το επίπεδο συνείδησης, προσωπικής στάσης και συμπεριφορών του συνόλου των δημοσίων υπαλλήλων, είναι χρήσιμο να αναλύσουμε αυτή την εικόνα και να την κάνουμε πιο καθαρή και διαυγή, για να μπορέσουμε και να την αλλάξουμε.
Στο τελευταίο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ και για πρώτη φορά στα μεταπολεμικά χρονικά, οι δυνάμεις τους εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ηττήθηκαν και έχασαν την απόλυτη πλειοψηφία στη διοίκησή της, ενώ οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής Αριστεράς αυξήθηκαν, οι συνολικοί όμως συσχετισμοί δεν προσδιόρισαν έναν σαφή αγωνιστικό προσανατολισμό, που θα αποτελούσε την αφετηρία μιας νέας πορείας.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟΙ

(Κυρ. 24/08/14 – 10:32)
Του Θ. ΚΑΡΤΕΡΟΥ*
Σε δεξιά πανστρατιά υπό τη σκέπη του Σαμαρά καλεί ο Καρατζαφέρης του ΛΑΟΣ. Ο οποίος έχει αναλάβει τις τελευταίες μέρες την αποστολή να αποτρέψει, να εμποδίσει, να ματαιώσει την ανάδειξη των Κόκκινων στην εξουσία. Ή θα ενωθούμε όλοι και θα αντισταθούμε στο ενδεχόμενο να έλθουν οι κομμουνιστές, ή θα παραδοθούμε, είναι το δίλημμα που θέτει για λογαριασμό του Μαξίμου. Και για να μην αφήσει καμιά αμφιβολία ποιος είναι πίσω του, δηλώνει έτοιμος να συνδράμει την κυβέρνηση "στην προσπάθεια προσαρμογής σε μια άλλη πολιτική"!!
Γελάτε; Καλά, γελάστε. Αλλά ο Καρατζαφέρης σε ρόλο λαγού είναι μόνο μια πλευρά της επιχείρησης που εξελίσσεται στο προσκήνιο. Η άλλη είναι μια εκστρατεία εκβιασμών, εξαγορών, πολιτικών συναλλαγών που εξελίσσεται στο παρασκήνιο. Η προεδρική εκλογή έχει στοιχειώσει τον ύπνο των ακροδεξιών. Η καθαρή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές έκανε πιο απειλητικό το φάντασμα του κομμουνισμού στη γκλάβα τους. Και μπορεί η επίκληση του κομμουνιστικού κινδύνου από τον Καρατζαφέρη να μυρίζει ναφθαλίνη αλλά όλο και κάποιες συνταξιοδοτημένες ψυχές συγκινεί.
Ύστερα είναι και το άλλο. Ξαμόλησαν τον Καρατζαφέρη να μαζέψει τα απολωλότα που γλυκοκοιτάζουν τον Μιχαλολιάκο, αλλά δείτε τι κάνουν στον Καμένο και τους Αν-Ελ του, που είναι σίγουρο ότι θα παραμείνουν όλοι Έλληνες, αλλά καθόλου σίγουρο ότι θα παραμείνουν όλοι και ανεξάρτητοι. Ή τι κάνουν στον Κουβέλη, με τη συνδρομή των κεντροαριστερών νέας και παλαιάς κοπής, για να μπαζώσουν όσο γίνεται περισσότερους στην προεδρική πλειοψηφία. Αλλά και για να χτίσουν όσο γίνεται πιο πολλούς στο κεντροαριστερά γεφύρι της Άρτας, στο οποίο ο Κουβέλης προορίζεται φυσικά για το ρόλο της γυναίκας του πρωτομάστορα Βενιζέλου.
Εν γένει οι απέναντι αγοράζουν, εκβιάζουν, τρομάζουν, δελεάζουν, για να αντιμετωπίσουν την προεδρική εκλογή, το κύμα αντιδράσεων για τους ΕΝΦΙΑ, την οργή για τα θερινά κατορθώματά τους. Να ξορκίσουν το ενδεχόμενο εκλογών που θα βάλουν πιθανότατα τέρμα στη βασιλεία της τρόικας, του Σαμαρά, και του Βενιζέλου. Να φράξουν δηλαδή εν γένει το δρόμο στους Κόκκινους, στρατολογώντας κόσμο από κάθε χώρο και με κάθε μέσο. Το ερώτημα είναι αν οι Κόκκινοι θα αρκεστούν στις καταγγελίες και στις καθαρότητες, ή θα αντεπιτεθούν αποφασιστικά και με όπλο την παλιά, αποτελεσματική και κατακόκκινη πολιτική συμμαχιών. Με ότι αυτή συνεπάγεται...
*Δημοσιεύθηκε στην «Αυγή» της Κυριακής 24 Αυγούστου 2014

ΜΕΓΑΛΟ ΚΙΝΗΜΑ "ΔΕΝ ΕΧΩ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ" ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΝΦΙΑ


(Σάββ. 23/08/14 – 14:45)
ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΣΤΟΥΝ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΕΝΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ «ΧΑΡΑΤΣΙ»
Η επιβολή του ΕΝΦΙΑ και η ανάρτηση των εξοργιστικών ποσών του απαράδεκτου αυτού φόρου στο διαδίκτυο ξεχείλισε το ποτήρι της εξοντωτικής φοροεπιδρομής και της λεηλασίας των εισοδημάτων των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας μας.
Ξεχείλισε ακόμα το ποτήρι της οργής και της αγανάκτησης μέσα στον ελληνικό λαό, του οποίου όλο και ευρύτερα τμήματα αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης.
Ο ΕΝΦΙΑ ασφαλώς έχει απολύτως ακραίες "υπερβολές" και εξόφθαλμα "λάθη". Το πρόβλημα, όμως, του ΕΝΦΙΑ δεν είναι αυτά τα "λάθη", τα οποία επιχειρεί να «διορθώσει» η κυβέρνηση. Υπερβολή είναι ο ίδιος ο ΕΝΦΙΑ αυτός καθ’ εαυτός, όπως είναι και ο ίδιος που είναι μέγα λάθος και στην πραγματικότητα θετική κυβερνητική επιλογή καταλήστευσης.
Γι΄αυτό και η μόνη θετική πρόταση απέναντι στον ΕΝΦΙΑ είναι η πλήρης κατάργησή του. Η πλήρης κατάργηση ενός φόρου που όχι μόνο είναι άδικος και εξοντωτικός αλλά πνίγει κυριολεκτικά και συνολικά την οικονομία και ενταφιάζει κάθε δυνατότητα να ξεφύγει από την πολυετή ύφεση.
Πέραν τούτων, ο ελληνικός λαός στη μεγάλη πλειοψηφία του ή αδυνατεί εντελώς να πληρώσει αυτόν τον δυσβάστακτο φόρο ή αν τον πληρώσει, θα υποχρεωθεί να περιπέσει σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια, ακραία στέρηση και εξαθλίωση.
Ήδη τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο εκτινάσσονται με ρυθμό ένα δις. το μήνα. Ο ΕΝΦΙΑ θα εκτινάξει περαιτέρω αυτό το ποσό, που δείχνει την απόλυτη χρεοκοπία της κοινωνίας, η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη από την ουσιαστική χρεοκοπία του δημοσίου.
Ένα μεγάλο κίνημα έχει αρχίσει να κάνει τα πρώτα δειλά βήματα του (βλέπε καταλήψεις στη Ζάκυνθο κλπ.) από πολίτες σε όλη την Ελλάδα που ξεσηκώνονται κατά του ΕΝΦΙΑ και δηλώνουν πως δεν έχουν να τον πληρώσουν.
Δεν μπορούν να πληρώσουν αυτό το μακάβριο φόρο που ισοδυναμεί με πραγματική δήμευση των μικρομεσαίων περιουσιών και ειδικότερα της πρώτης κατοικίας, οι άνεργοι και οικογένειες με ανέργους, οι χαμηλόμισθοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι ανάπηροι και οι οικογένειες με ανάπηρους. Δεν μπορεί να πληρώσει αυτόν τον φόρο, που ξεπερνάει τα 3 δις ευρώ, η πλειοψηφία της χειμαζόμενης ελληνικής κοινωνίας, η οποία βλέπει τη θέση της να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα και ζει με την αγωνία πρόσθετων μέτρων.
Αυτό το κίνημα διαμαρτυρίας κατά του ΕΝΦΙΑ και με σύνθημα «δεν έχω – δεν πληρώνω», που βρίσκεται στα σπάργανα, μπορεί να εξαπλωθεί το αμέσως επόμενο διάστημα και να γιγαντωθεί σε κάθε δήμο και σε κάθε γειτονιά σε όλη την Ελλάδα και να διαμορφώσει νέα πολιτικά δεδομένα.
Νέα πολιτικά δεδομένα που θα αναγκάσουν τρόικα και κυβέρνηση να αποσύρουν το εφιαλτικό «χαράτσι». Νέα πολιτικά δεδομένα που θα δώσουν ξανά αυτοπεποίθηση στο λαό και ελπίδα για ένα διαφορετικό μέλλον.
Η απάντηση στην εισπρακτική επέλαση της τρόικας και κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι απλώς η ατομική οργή που εκφυλίζεται στην «αγανάκτηση» του καναπέ και τη μοιρολατρία, ούτε ο φόβος που παραλύει την δράση.
Δεν είναι παράνομοι οι πολίτες που διαμαρτύρονται και δεν θα πληρώσουν το "χαράτσι" του ΕΝΦΙΑ γιατί δεν έχουν και γιατί θέλουν να επιβιώσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους.
Παράνομη είναι μια κυβέρνηση που έχει ακυρώσει τη δημοκρατία και επιβάλλει παράνομους και αντισυνταγματικούς φόρους εξουθένωσης και δυστυχίας.
Του "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ"
Σάββατο 23 Αυγούστου 2014

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

ΠΟΣΟ ΤΖΗΜΕΡΟΣ ΕΙΣΑΙ;


(Τετ. 20/8/14 - 15:18)
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Το εντοπίσαμε στο σάιτ του φίλου Νίκου Σαραντάκου. Πρόκειται για ανάρτηση που έκανε ο κύριος Θάνος Τζήμερος στο τουίτερ του με αφορμή επιγραφή σε κάποια ΔΟΥ. Ο καλός και μορφωμένος αυτός άνθρωπος – ο Τζήμερος – συμπεριέλαβε και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για να επιβεβαιώσει το ευφυές του σχόλιο.
Ιδού η ανάρτηση του Τζήμερου:
tzimeroboomerang

Οπως βλέπετε, ο κύριος Τζήμερος δεν περιορίστηκε να τουιτάρει τη φωτογραφία. Ούτε του ήταν αρκετή η αναφορά του για το ανορθόγραφο της επιγραφής. Προχώρησε και σε σύντομη – πλην βαθιά – πολιτική ανάλυση. Για τους δημόσιους υπαλλήλους. Που το «μητρώο» το γράφουν «μητρόω». Και που δεν θέλουν να αξιολογηθούν.  Γιατί αν αξιολογούνταν τότε θα έπεφταν στα χέρια κάποιου (εγγράμματου) Τζήμερου και θα τους άλλαζε τα φώτα. Για την ακρίβεια θα τους έστελνε στα μητρώα της ανεργίας.
Μέσα στον νεοφιλελευθερισμό του, όμως, ο κύριος Τζήμερος, ζαλισμένος από την ευτυχία και την περηφάνια του που κατάφερε με μια και μόνο φράση του να ξεφτιλίσει αυτούς τους αγράμματους και ανορθόγραφους υπαλλήλους, πέταξε και εκείνο το «κλείνονται». Το οποίο – κατά κακή τύχη του κύριου Τζήμερου – γράφεται με «ι». Ετσι συμβαίνει με τα ρήματα: Δεν «κλείνονται», τα ρήματα «κλίνονται».
Φυσικά αυτά τα λαθάκια συμβαίνουν πότε – πότε. Τα κάνουν ακόμα και εγγράμματοι (και αξιολογημένοι) όπως ο Τζήμερος. Και οπωσδήποτε δεν αποτελούν λόγο για να εξάγει κανείς γενικότερα συμπεράσματα για την μόρφωση ή την καλλιέργεια ή την επαγγελματική επάρκεια εκείνου που τα διαπράττει.
Συμπεράσματα, πάντως, για την βλακεία που κουβαλάει κάποιος όταν τα αξιοποιεί για να βγάλει άχρηστους τους άλλους και για να δικαιώσει την πολιτική των απολύσεων, θα μπορούσαν ίσως να εξαχθούν…
*Πηγή: imerodromos.gr
Τετάρτη 20 Αυγούστου 2014

ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ


(Παρ.22/8/14-00:10)
ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Η ΑΔΕΔΥ
Έχουν λόγο οι δημόσιοι υπάλληλοι να ανησυχούν από την εφαρμογή του μέτρου της αξιολόγησης, όταν την τελευταία ημέρα της συνεδρίασης της Βουλής, πριν από τις διακοπές του Δεκαπενταύγουστου, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης πέρασε τροπολογία στο πολυνομοσχέδιο με την οποία διαβεβαιώνει -και νομοθετικά- ότι όσοι επιμεριστούν στη μικρότερη ποσόστωση του 15% δεν πρόκειται να έχουν καμία εργασιακή, μισθολογική ή βαθμολογική επίπτωση; Όλα τα στοιχεία δείχνουν πως η ανησυχία τους είναι δικαιολογημένη και δεν εξαρτάται από καμία καλή ή κακή θέληση της οποιασδήποτε πολιτικής ηγεσίας.

Τίποτα δεν γίνεται για το τίποτα κι ασφαλώς δεν μπορούμε να δεχτούμε πως όλα αυτά, περί αξιολογήσεως μόνο για το 2014 και χωρίς επιπτώσεις, είναι μέριμνα που ξεκινάει από την καλή θέληση των κυβερνώντων να εντοπίσουν τους υπαλλήλους με ελλείψεις ώστε να τους επιμορφώσουν και να τους κάνουν καλύτερους.
ΤΡΟΧΙΟΔΕΙΚΤΙΚΑ
Στην ουσία της, η τωρινή αξιολόγηση λειτουργεί τροχιοδεικτικά για αυτήν που θα ακολουθήσει και η οποία, όπως διαβεβαιώνει το αρμόδιο υπουργείο, θα έχει μονιμότερα χαρακτηριστικά. Με άλλα λόγια, τώρα γίνεται ένας επιμερισμός προσωπικού σε χρειαζούμενους και μη χρειαζούμενους, ικανούς ή λιγότερο ικανούς -αναφορικά με τις υπηρεσίες όπως είναι σήμερα διαρθρωμένες- ώστε στη συνέχεια να υπάρξει μια μεγάλη ανακατάταξη προσωπικού στο Δημόσιο που θα έχει από υποχρεωτικές μετατάξεις έως και απολύσεις. Αυτό το έργο σχεδιάζεται και ανασχεδιάζεται στον δημόσιο τομέα τα τελευταία 20 χρόνια και με εντατικούς ρυθμούς από την έναρξη της εποχής των μνημονίων.
Ας θυμηθούμε ορισμένες στιγμές-σταθμούς.
Η ανάγκη μια βαθιάς τομής στον δημόσιο τομέα ξεκίνησε τουλάχιστον στα φανερά από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Δεν ήταν μια ανάγκη που προέκυψε από μεγάλους μεταρρυθμιστές και καινοτόμους, αλλά ως απαίτηση μιας πραγματικότητας που συντελούνταν στην ίδια την οικονομική βάση της χώρας.
Η ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΕ
Η ένταξη και η ενσωμάτωση στην ΕΟΚ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο τέλος τέλος στην ευρωζώνη άλλαζε τη μορφή και την ουσία της ελληνικής οικονομίας και κατά συνέπεια απαιτούσε έναν άλλο δημόσιο τομέα, προσαρμοσμένο στο νέο οικονομικό μοντέλο. Σε τελευταία ανάλυση το κράτος, στην οικονομική του λειτουργία, δεν είναι τίποτα άλλο από το εργαλείο διοίκησης, διευθέτησης και ρύθμισης των υποθέσεων της οικονομίας.
Αρχικά με νόμο Πεπονή, τον περίφημο Ν. 2190/94 περί ΑΣΕΠ, επιχειρήθηκε να μπει ένας φραγμός στους ανεξέλεγκτους διορισμούς στον δημόσιο τομέα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Αλλά κι αυτός ο νόμος εφαρμόστηκε με πλήθος εξαιρέσεων. Στην εφαρμογή του -και ειδικά για εκείνες τις προσλήψεις που γίνονταν εκτός ΑΣΕΠ- συνοδεύτηκε από την εισαγωγή στο Δημόσιο πλήθους εργασιακών σχέσεων (ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, ορισμένου χρόνου, συμβάσεις έργου κ.ο.κ.). Στη συνέχεια, επί Β. Παπανδρέου ως υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (1999-2001), με το περιβόητο «Πρόγραμμα ΠΟΛΙΤΕΙΑ», έγινε μια προσπάθεια να μπει ποσόστωση στις προσλήψεις (δύο φεύγουν με σύνταξη ή αποχώρηση-ένας προσλαμβάνεται). Κι αυτό το σύστημα παραβιάστηκε με αποτέλεσμα η μεταρρύθμιση να καθυστερεί επικίνδυνα. Ήταν τότε που η κυβέρνηση Καραμανλή διακήρυξε την ανάγκη επανίδρυσης του κράτους. Μια πολιτική επιλογή που διακηρύχθηκε μεν αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Ένα κράτος δεν επανιδρύεται σε μία τετραετία ούτε σε δύο.
ΑΡΧΗ ΜΕ ΤΑ STAGE
Και μετά ήρθαν η κρίση και το Μνημόνιο. Ο υπουργός Εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ Γ. Ραγκούσης αρχικά ξεκίνησε να διώχνει τους, κάθε λογής, συμβασιούχους από τις δημόσιες υπηρεσίες ξεκινώντας από τους συμμετέχοντες στα προγράμματα STAGE. Υποσχόταν μάλιστα πως για όσους έφευγαν και κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες θα προσλαμβάνονταν μόνιμοι. Και διερρήγνυε τα ιμάτιά του που στο Δημόσιο υπήρχε ένα χάος εργασιακών σχέσεων. Σύνθημά του τον πρώτο καιρό: Ενα είναι το Δημόσιο-μία η εργασιακή σχέση σ’ αυτό. Τι έγιναν όλα αυτά; Καπνός. Οι δανειστές δεν άφησαν το παραμικρό περιθώριο για διαφορετικούς σχεδιασμούς: Αρχικά επέβαλαν πλήρη εκκαθάριση των συμβασιούχων και ποσόστωση στις προσλήψεις που ξεκίνησε από το 1 προς 5 και έφτασε στο 1 προς 10 ή και περισσότερο (ένας προσλαμβανόταν για πέντε ή δέκα που έφευγαν). Ταυτόχρονα επέβαλαν δραστικές μειώσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού και στη συνέχεια απολύσεις μέσω της περιβόητης κινητικότητας-διαθεσιμότητας.
Όλα αυτά ξεκινούσαν και τελείωναν έχοντας έναν στόχο: τη μείωση του μισθολογικού κόστους στον δημόσιο τομέα. Ο Γιάννης Ραγκούσης δήλωνε στη Βουλή, τον Μάρτιο του 2011, ότι στο τέλος της τετραετίας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή το φθινόπωρο του 2013, το μισθολογικό κόστος του Δημοσίου από τα 22 δισ. ευρώ που ήταν τότε θα έπεφτε στα 16 δισ. ευρώ. Δεν έπεσε έξω στους υπολογισμούς του.
Με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης τον Δεκέμβριο του 2013 το μισθολογικό κόστος έπεσε στα 15,8 δισ. ευρώ. Πού θέλουν να το φτάσουν;
ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ;
Το μισθολογικό κόστος είναι η αρχή και το τέλος όλων των σχεδιασμών που γίνονται σήμερα. Όταν με τον νόμο 4093/2012 ξεκίνησε η ιστορία της αξιολόγησης στο δημόσιο, αυτή δεν αφορούσε μόνο την διαθεσιμότητα- κινητικότητα κάποιων υπαλλήλων αλλά και την αξιολόγηση δομών και προσωπικού όλου του δημοσίου τομέα. Τότε, ανώτατοι κυβερνητικοί παράγοντες που ασχολούνταν με αυτή την υπόθεση υποστήριζαν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις πως αν η αξιολόγηση έφτανε στις δομές και στο προσωπικό του κράτους που βρίσκονται κάτω από τα υπουργεία, το προσωπικό που θα κρινόταν πλεονάζον ή μη ικανό να υπηρετεί στις θέσεις που εργαζόταν θα ξεπερνούσε τις 40.000 με 45.000 υπαλλήλους. Τέτοια αξιολόγηση δεν έγινε ποτέ αλλά οι υπολογισμοί που γίνονταν τότε για πάνω από 40.000 υπαλλήλους σε διαθεσιμότητα δεν ήταν εξωπραγματικοί. Εδράζονταν στην προσαρμογή σε ένα μοντέλο δημοσίου όπου το κράτος σιγά- σιγά, αλλά σταθερά, θα περιοριζόταν σε έναν επιτελικό ρόλο πάνω στις υποθέσεις της κοινωνίας και της οικονομίας και θα αποχωρούσε από κάθε παραγωγική διαδικασία.
Αυτό το μοντέλο δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ από τους κυβερνώντες. Απλά η προσαρμογή σε αυτό καθυστερεί ή παίρνει κάθε φορά διαφορετικούς δρόμους- πέρα από το γεγονός ότι σκοντάφτει συχνά πάνω σε νομικά- συνταγματικά εμπόδια. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Η επιλογή ενός τέτοιου δημοσίου πηγάζει από μια ασφαλή εκτίμηση ότι το κράτος οπωσδήποτε πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες που επιτάσσει το μοντέλο της- μετά την κρίση- οικονομίας της χώρας. Και σκοντάφτει ακριβώς πάνω στο γεγονός ότι κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει από τώρα πιο θα είναι το μετακρισιακό μοντέλο της ελληνικής οικονομίας. Έτσι το μόνο σίγουρο και σταθερό κριτήριο μείωσης του δημοσίου που υπάρχει σήμερα είναι καθαρά δημοσιονομικό και αφορά στο μισθολογικό κόστος.
Από την κυβέρνηση και τους δανειστές δεν είναι καθόλου καθαρό σε πιο σημείο θέλουν να φτάσουν το ποσό που πρέπει να πληρώνει το κράτος για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Φαίνεται μάλλον πως είμαστε κοντά στο όριο, δηλαδή σε μια σταθεροποίηση του ποσού γύρω στα 15 δισ. ευρώ. Όταν αυτό ξεκαθαρίσει, όταν φτάσουν να πουν ότι τόσα θα δίνουμε για μισθούς στο δημόσιο (και ευρώ παραπάνω), τότε θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση που θα έχει δύο σκέλη: Το ένα σκέλος θα αφορά σε μείωση του προσωπικού μέσω απολύσεων. Κι αυτές οι απολύσεις θα προκύψουν από την αξιολόγηση. Οι χαμηλά βαθμολογούμενοι υπάλληλοι θα βρίσκονται μπροστά στην πόρτα της ανεργίας. Το άλλο σκέλος είναι ότι θα ανοίξει μια συζήτηση που θα συμπυκνώνεται στο εξής: Με τα λεφτά που διαθέτουμε για μισθούς στο δημόσιο, ποιους υπαλλήλους θέλουμε; Θέλουμε δασκάλους; Τους πληρώνουμε. Θέλουμε νηπιαγωγούς; Τους πληρώνουμε. Θέλουμε στρατιωτικούς, δικαστές, αστυνομικούς; Τους πληρώνουμε. Δεν θέλουμε τις τάδε ή τις δείνα υπηρεσίες; δεν τις πληρώνουμε. Καταργούμε θέσεις καταργούμε φορείς, απολύουμε προσωπικό. Τόσα δίνουμε- τόσους υπαλλήλους μπορούμε να έχουμε.
Αν έχουν επομένως μια αξία οι σημερινές αξιολογήσεις φορέων και προσωπικού αυτή αφορά στο αυριανό ξεσκαρτάρισμα, σε ένα κράτος που επανιδρύεται και κρατάει ότι χρειάζεται κι ότι μπορεί ή θέλει να πληρώσει. Στο βάθος αυτού του σχεδιασμού βρίσκεται και η ιδιωτικοποίηση σημερινών υπηρεσιών του δημοσίου. Πρόκειται για τα φιλέτα από τα οποία οι ιδιώτες μπορούν να βγάζουν λεφτά. Το κράτος θα τις κλείνει ή θα τις παραχωρεί στον ιδιωτικό τομέα, οι επιχειρηματίες θα τις αναλαμβάνουν και οι πολίτες θα πληρώνουν αδρά και με όρους αγοράς στους τελευταίους αυτό που έχουν ανάγκη και θα έπρεπε να τους παρέχεται από την Πολιτεία.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Παρασκευή 22 Αυγούστου 2014
ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Η ΑΔΕΔΥ
Την προκήρυξη απεργίας-αποχής από όλες τις διαδικασίες που σχετίζονται με την αξιολόγηση στο Δημόσιο, σε όλα τα επίπεδα, αποφάσισε η ΑΔΕΔΥ, αρχής γενομένης από τις 30 Αυγούστου και μέχρι τη λήξη της διαδικασίας αξιολόγησης, σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά της.
Η απόφαση αφορά, μεταξύ άλλων, απεργία-αποχή από τη σύνταξη και υποβολή εκθέσεων αυτοαξιολόγησης, από τη σύνταξη και υποβολή εισηγήσεων και εκθέσεων αξιολόγησης, από τη συμμετοχή σε Ειδικές Επιτροπές Αξιολόγησης σε κάθε Υπουργείο, καθώς και «οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, που συνάπτεται με τη διαδικασία αυτή».
Επίσης, η κινητοποίηση αφορά αποχή-απεργία από όλες τις διαδικασίες υλοποίησης της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, αλλά και της αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και κάθε διαδικασία αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου, καθώς και από όλες τις διαδικασίες επαναπροσδιορισμού με νέα κριτήρια της μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου του Ν.4250/14.
Επίσης, η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε τη διεύρυνση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, πέραν της απεργίας-αποχής από τις διαδικασίες της αξιολόγησης και του «επανελέγχου» μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου σε αορίστου χρόνου, με:
  • Συλλαλητήριο στις 6 Σεπτεμβρίου 2014 (6 μ.μ.) στη Θεσσαλονίκη σε συντονισμό με τον ιδιωτικό τομέα και τους άλλους φορείς και οργανώσεις.
  • Πραγματοποίηση απεργιακών και άλλων μορφών κινητοποιήσεων, οι λεπτομέρειες των οποίων θα αποφασιστούν.
«Σταθμοί σε αυτή την πορεία αποτελούν η 23η Σεπτέμβρη ημέρα εκδίκασης της επαναπρόσληψης των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών και η 10η Οκτωβρίου 2014 ημέρα εκδίκασης της προσφυγής της ΑΔΕΔΥ στο ΣτΕ» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Παρασκευή 22 Αυγούστου 2014