Ο Αντώνης Σαμαράς θα υποδυθεί τον Νίκο Καζαντζάκη

Εγραψε: Pitsirikos

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς τίμησε σε ειδική εκδήλωση στην Πύλο τον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή για την ξεχωριστή συμβολή του στον πολιτισμό. Στην ομιλία του, ο Αντώνης Σαμαράς αποκάλυψε πως θα υποδυθεί τον Νίκο Καζαντζάκη στην επόμενη ταινία του Γιάννη Σμαραγδή.
Ο Γιάννης Σμαραγδής κάνει ταινίες για μεγάλους Έλληνες -όπως ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος και ο Ιωάννης Βαρβάκης- και καταφέρνει πάντα να τους κάνει μικρούς και να τους φέρνει στα μέτρα του, ενώ μας έχει χαρίσει τα ωραιότερα χασμουρητά σε κινηματογράφο τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Επίσης, μας έχει χαρίσει πολλά γέλια, γιατί κατάφερε να κάνει τη ζωή του Καβάφη κωμωδία.

ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΟΛΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΕ

Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*

Ο Γατόπαρδος του Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα είναι έργο που ανάγλυφα αποδίδει την κοινωνική αναταραχή στην Ιταλία του δέκατου ένατου αιώνα. Σε μια από πιο χαρακτηριστικές του σκηνές ο νεαρός Τανκρέντι λέει στο θείο του Ντον Φαμπρίτσιο, πρίγκιπα Σαλίνας: αν θέλουμε να μην αλλάξει τίποτε, πρέπει όλα ν’ αλλάξουν. Η φωνή του απηχεί τη βαθιά υπεροψία της σικελικής αριστοκρατίας, την καταφρόνια της για τους νέους ισχυρούς του χρήματος και τον ταξικό της κυνισμό. Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την κοινωνική μας υπεροχή, θα πρέπει να δεχτούμε αλλαγές σε όλα, ακόμη και γάμους εξ ανάγκης.

Η επίσημη φιλολογία για την ελληνική κρίση αποδίδει την ευθύνη της κυρίως σε δύο κοινωνικές ομάδες: τους δημόσιους υπάλληλους και τους μικρομεσαίους φοροφυγάδες. Δηλαδή στον κορμό της ελληνικής κοινωνίας, όπως υποδηλώνει κι εκείνο το θρασύτατο ‘μαζί τα φάγαμε’. Παράλληλα απαιτεί ‘μεταρρυθμίσεις’, αλλαγές σε όλα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πλέον ένθερμοι οπαδοί των ‘μεταρρυθμίσεων’ είναι άνθρωποι που κατείχαν καίριες θέσεις όταν η χώρα έτρεχε με ορμή προς την καταστροφή. Όλα πρέπει ν’ αλλάξουν, για να μην αλλάξει τίποτε.Την ευθύνη για την κρίση δεν την έχουν φυσικά ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι, ούτε οι μικρομεσαίοι φοροφυγάδες. Αυτοί βρέθηκαν σε ένα σύστημα πολύ πιο πέρα από τα προσωπικά τους μέτρα και προσαρμόστηκαν όπως μπορούσαν. Το σύστημα φτιάχτηκε από το ανώτερο αστικό στρώμα με συμφέροντα στις τράπεζες, τη ναυτιλία, τις κατασκευές, τα ΜΜΕ, το εμπόριο, κι αλλού. Αυτοί οικοδόμησαν το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος, αυτοί διαμόρφωσαν τους μηχανισμούς διαφθοράς και διαπλοκής, αυτοί εξασφάλισαν φορολογική ασυδοσία, αυτοί στήριξαν τις βασικές στρατηγικές επιλογές της Ελλάδας, όπως την ένταξη στην ΕΕ και την ΟΝΕ. Αυτοί έχουν και την κύρια ευθύνη της κρίσης.

ΓΥΡΩ-ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ Ο OΛΙ

Του Θ.ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Οι ενδείξεις ανάπτυξης είναι ακόμη εύθραυστες, πρέπει να γίνουν περισσότερα από τα κράτη μέλη, ελπίζω ότι δεν θα υπάρξουν πρόωρες αυτοσυγχαρητήριες δηλώσεις ότι η κρίση τελείωσε, η ανεργία στην Ελλάδα και στην Ισπανία είναι απαράδεκτα υψηλή. Τέτοιες κι άλλες παρόμοιες κοινοτυπίες γράφει ο γνωστός μας Όλι Ρεν στο ιστολόγιό του. Μεγάλες ιδέες, μεγάλων ανδρών, ή γύρω-γύρω όλοι και στη μέση ο Όλι δηλαδή.

Η κοινοτυπία, η επανάληψη δίκην χρηστομάθειας, η μπούρδα τελικώς, συνοδεύουν την επίθεση λιτότητας στην Ευρώπη. Ιδιαίτερα οι διάφοροι παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που το μέλλον, ο μισθός και τα προνόμιά τους εξαρτώνται από την υποταγή στα κελεύσματα του Βερολίνου, έχουν ειδικευτεί σε κάποιο είδος δημιουργικού παπαγαλισμού. Να επαναλαμβάνουν με ευρωπαϊκή τρυφερότητα όσα εντέλλονται η Μέρκελ και ο Σόιμπλε με γερμανική αυστηρότητα.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΠΑΛΑΦΑ(;)

Του ΣΤΑΘH*

Με συνέντευξή του στη «Real News» (στο φύλλο πριν από τον Δεκαπενταύγουστο) ο κ. Μπαλάφας, από τα επιτελικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, «άφησε παράθυρο συνεργασίας με τη ΔΗΜΑΡ», όπως επεσήμανε στον τίτλο της συνέντευξής του η εφημερίδα, χωρίς να προδίδει ουδόλως το πνεύμα αυτής της συνέντευξης. Πράγματι, ο κ. Μπαλάφας προτείνει μετεκλογική (ή μήπως και προεκλογική;) συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΔΗΜΑΡ, φθάνοντας και ως τις παρυφές του ΠΑΣΟΚ ή και ως το ΠΑΣΟΚ το ίδιο. Το «όλον» ΠΑΣΟΚ που λέμε.

Εις ποιους την προτείνει αυτήν τη συνεργασία ο κ. Μπαλάφας; Στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Στον ΣΥΡΙΖΑ εν σώματι; Στους Ελληνες πολίτες και ψηφοφόρους; Για την ώρα αδιευκρίνιστο! Διότι εξ όσων γνωρίζω, ούτε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει θέσει θέμα συνεργασίας με τη ΔΗΜΑΡ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ εν σώματι. Μπορεί να το θέσουν βεβαίως ορισμένοι Ελληνες πολίτες - ου μην και ψηφοφόροι. Δικαίωμά τους. Λογικόν. Ηθικόν και νόμιμον.

Μήπως λοιπόν και ο κ. Μπαλάφας εκφράζει αυτούς τους πολίτες, ή ένα μέρος των ψηφοφόρων της ΔΗΜΑΡ, ή ένα μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ κάνοντας την πρόταση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ - ΔΗΜΑΡ; Πολύ πιθανόν! Δικαίωμά του. Επίσης νόμιμον και ηθικόν.

Το πράγμα αρχίζει να περιπλέκεται, εφ’ όσον ο κ. Μπαλάφας προτείνει ως στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στον ΣΥΡΙΖΑ και τους Ελληνες πολίτες τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΔΗΜΑΡ - (ΠΑΣΟΚ) και λοιπόν «δημοκρατικών δυνάμεων».

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΦΑΠΑΞ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ 30% ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΤΑΜΕΙΟΥ

  Author: kartesios

Μειώσεις στο εφάπαξ που μπορεί να ξεπερνούν και το 30% ανάλογα με το συντελεστή βιωσιμότητας του κάθε Tαμείου, δηλαδή ανάλογα με τα έσοδα, την περιουσία, τον αριθμό των εν αναμονή συνταξιούχων και άλλα κριτήρια, “δείχνει” το πόρισμα της ειδικής επιτροπής που συγκροτήθηκε στα τέλη Ιουνίου με απόφαση του υπουργού Εργασίας, με στόχο να εξετάσει το μαθηματικό τύπο σύμφωνα με τον οποίο το εφάπαξ από το 2014 θα υπολογίζεται με βάση τις ατομικές “μερίδες” εισφορών που έχουν πληρώσει καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου οι ασφαλισμένοι.

Το πόρισμα της επιτροπής, παραδόθηκε στο υπουργείο στις αρχές Αυγούστου και το αποκαλύπτει  ο Τύπος της Κυριακής.

Κυνηγοί Κεφαλών

αναδημοσιεύτηκε από:ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛ-Α

(το κείμενο εκφράζει προσωπικές απόψεις, Γ.Στεφ.)

Τη φιγούρα του «ελεγκτή» την έχουμε όλοι συναντήσει. Τουλάχιστον απεχθής. Κι ας μην σπεύσει κανένας να πει πως «καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή». Μερικές δουλειές είναι ντροπή! Ελεγκτές, σεκιουριτάδες, δημοτόμπατσοι, εταιρείες εισπράξεων, σώματα "ασφαλείας" ένας απίθανος συρφετός που με ή χωρίς στολή νιώθει ότι είναι «εξουσία» και μπορεί να τσαλακώνει προσωπικότητες, να τρομοκρατεί, να τραμπουκίζει και να επαίρεται, να απολαμβάνει μια ιδιότυπη ασυλία και αν τύχει και τα πράγματα μπλέξουν να μπορεί να ισχυρίζεται ότι «έκανε απλά τη δουλειά του» ή φταίει η "κακιά η ώρα".

Σε μια κοινωνία που συνεχώς εκφοβίζεται, τρομοκρατείται, βιώνει την καταστολή σε κάθε προσπάθεια αντίδρασης κανένας δεν δικαιούται να σφυρίζει κλέφτικα, κανένας δεν μπορεί να λέει «κάνω απλά τη δουλειά μου».  Μέσα σ’ αυτή τη φράση κρύβονται ο φασισμός και ο δοσιλογισμός, ο πιο χυδαίος και αντικοινωνικός ατομισμός. Σ' αυτά δεν χωρά και δεν πρέπει να υπάρχει καμιά ανοχή και από κανέναν μας.

Και για να τελειώνουμε με το κλισέ «κι εγώ εργαζόμενος είμαι…». Οι ελεγκτές, στις περισσότερες περιπτώσεις, για κάθε «κλήση», για κάθε «πρόστιμο» που βεβαιώνουν λαμβάνουν και το σχετικό bonus (ποσοστό). Για όσους δεν θυμούνται ή δεν γνωρίζουν ο ΟΑΣΑ έχει από το 2010 ένα σώμα εθελοντών από τους ίδιους τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες (Δείτε τη σχετική ανακοίνωση εδώ)

Στο ντιβάνι της Διβάνη και της διανόησης

In: Πανδωρικώς

του Κώστα Βαξεβάνη

Το πρόβλημα με την ελληνική διανόηση δεν είναι ότι σιωπά και κοιμάται. Είναι ότι χωνεύει ακόμη. Χορτάτη, φουσκωμένη, κάνει όπως ακριβώς αυτός που ανάμεσα στα απομεινάρια των όσων καταβρόχθισε, υπόσχεται ενοχικά πως δεν θα το ξανακάνει. Ρεύεται τα πλούσια εδέσματα, νιώθει, χορτάτος πια, την άσχημη γεύση στο στόμα και μετατρέπεται για λίγο σε νομιμόφρονα της καλής διατροφής. Όσο κρατά η χώνεψη.

Ποια είναι η διανόηση στη χώρα, θα ρωτήσει κάποιος. Ποια είναι πρέπει να απαντήσω κι εγώ γιατί υπάρχει κίνδυνος να αδικήσω πολλούς. Αναφέρομαι λοιπόν, στους ανθρώπους αυτούς, που είτε το άξιζαν είτε όχι, κυριάρχησαν σε αυτό που λέμε “γράμματα και τέχνες”. Το όνομά τους μπαίνει δίπλα στα τραγούδια, στα βιβλία, σε έργα δημιουργίας και βέβαια πανεπιστημιακές μελέτες. Σε αυτούς αναφέρομαι και εξαιρώ (δυστυχώς χωρίς την καταγραφή των ονομάτων) το κομμάτι από αυτούς που στάθηκε ουσιαστικά πνευματικό και είναι ίσως και άγνωστο.