ΠΕΡΙ ΑΡΚΟΥΔΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΘΗΡΙΩΝ

Του Θ. ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Τώρα ξαφνικά όλος ο καλός κόσμος της Δύσης θυμήθηκε την αυτοσυγκράτηση. Όχι γιατί η κυβέρνηση του Κιέβου, η οποία συγκροτήθηκε υπό την καθοδήγησή τους, έβγαλε εκτός νόμου το ΚΚ, νομιμοποίησε τη ναζιστική προπαγάνδα, παρέδωσε ευαίσθητους κυβερνητικούς τομείς στο "Δεξιό Τομέα", απαγόρευσε τις μειονοτικές γλώσσες και διαπράττει διάφορα φασιστικά και εμπρηστικά. Αλλά γιατί ξεσηκώθηκαν οι πληθυσμοί της Κριμαίας και της ανατολικής Ουκρανίας και δείχνει τα πολεμικά της δόντια η Ρωσία.

Ξύπνησε η ρωσική αρκούδα, μας πληροφορούν τα σχετικά δημοσιεύματα. Και με τον πρώτο βρυχηθμό της -τα στρατιωτικά γυμνάσια στα σύνορα με την Ουκρανία- έπαθαν κρίση μετριοπάθειας και αποδοκιμάζουν τις ακρότητες ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, οι υπουργοί εξωτερικών της Ευρώπης και των ΗΠΑ, όλοι όσοι μέχρι χτες δεν έβρισκαν ακραίο τίποτε από όσα γίνονταν στην Ουκρανία. Αρκεί να ξεμπέρδευαν με τον προηγούμενο -εκλεγμένο αλλά who gives a shit- και να ενθρόνιζαν κάποιον πιο δεκτικό βοηθείας από το Βερολίνο και το ΔΝΤ.

ΑΝΩ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Του ΣΤΑΘΗ

Ο νέος Ουκρανός πρωθυπουργός(;) Αρσένι Γιατσιενιούκ πανηγύριζε για την αρπαγή της Ουκρανίας από τις Σκοτεινές Δυνάμεις του Θανάτου (διότι αυτό είναι ο φασισμός) χαιρετώντας φασιστικά.

Δεν ξέρω αν κάποιο απ’ τα ντόπια καθάρματα που χαιρετούν με τον ίδιο τρόπο θα μας πει ότι και ο Ουκρανός φασίστας μετέρχεται αρχαίον τινά ελληνικό χαιρετισμό ή ότι η ανάταση του χεριού είναι ανάτασις της χειρός προς το θείον - δεν με νοιάζει πια ποια μπούρδα θα πουν κι ούτε με ενδιαφέρει. Αλλωστε ό,τι και να τους πεις, με κάποια υπεκφυγή απαντούν, σοφιστεία (αν ξέρουν τη λέξη), λέγοντας μονίμως άλλα αντ’ άλλων - όπως τα παιδάκια στο δημοτικό (τα εξ αυτών πονηρά) που αρνούνται τις ευθύνες τους. Για αυτούς τους γελοίους (όπως είναι οι φασίστες) μπορεί ο αγκυλωτός σταυρός να υπήρξε μια γλαδιόλα που καλλιεργούσε ο Βούδας στο φαρ-ουέστ, όμως αυτό πια δεν με νοιάζει, ούτε με ενδιαφέρει. Εξάλλου ο αχταρμάς που έχουν μέσα στο μυαλό τους, μόνον με κιμαδομηχανή μοιάζει που αλέθει τη λογική και την ηθική σε κοπριά, αλλιώς ούτε ρατσιστές θα ήταν, ούτε ανηλεείς, ούτε ακατέργαστα τομάρια αμορφωσιάς που ανοίγουν το στόμα τους μόνον για να πουν ουρανομήκεις απιθανότητες. Δεν με ενδιαφέρει πια το γελοίον του πράγματος, διότι τα πράγματα έχουν σοβαρέψει. Κι έχουμε μπει στην επικράτεια του αίματος. Οχι του γελοίου «αίμα - τιμή - Χρυσή Αυγή», ούτε του ακόμα πιο γελοίου «καθαρόαιμου» της φυλής, του «ελληνικού αίματος» κι όλων αυτών των φρικαλέων ανοησιών, αλλά του αίματος που χύνεται, του αίματος «που όταν χύνεται καμμιά πια εξαγορά δεν υπάρχει», όπως θρηνεί ο Αισχύλος στους «Πέρσες». Και οι φασίστες έχουν αρχίσει να χύνουν το αίμα των λαών πάλι στην Ευρώπη.

Μητρόπουλος: Να αποσυρθεί η υπαλληλοκτόνα τροπολογία για τις απολύσεις

Την πλήρη απελευθέρωση απολύσεων και διαθεσιμοτήτων από το Δημόσιο κατά την προεκλογική περίοδο, με την κατάργηση της σχετικής διάταξης που απαγορεύει όλες τις υπηρεσιακές μεταβολές κατά το δίμηνο προ των εκλογών, προωθεί η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για την ΕΛΑΣ, όπως καταγγέλλει ο υπεύθυνος Τομέα Διοικητικής Μεταρρύθμισης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Μητρόπουλος.

Σε γραπτή του δήλωση, ο κ. Μητρόπουλος καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει την «υπαλληλοκτόνα», όπως τη χαρακτηρίζει, τροπολογία, υπογραμμίζοντας πως «η ελληνική Δημόσια Διοίκηση δεν αντέχει άλλες τυφλές διώξεις».
Αναλυτικλά η δήλωση του Αλέξη Μητρόπουλου:
«Με τροπολογία που κατέθεσε η κυβέρνηση και συζητείται την προσεχή Τετάρτη 5/3/2014 (νομοσχέδιο για την ΕΛΑΣ) καταργείται η διάταξη του ν.3870/2010 (άρθρο 17) που απαγορεύει τις απολύσεις και όλες τις υπηρεσιακές μεταβολές κατά το δίμηνο προ των εκλογών (18/3-18/5/2014).
Αν ψηφιστεί η συγκεκριμένη τροπολογία, όλοι οι υπάλληλοι που μπήκαν στη διαθεσιμότητα στις 22-7-2013 (σχολικοί φύλακες, δημοτικοί αστυνομικοί, καθηγητές ΜΕ, καθαρίστριες ΥπΟΙΚ, υπάλληλοι ασφαλιστικών φορέων κ.ά.), εφόσον δεν έχουν μεταφερθεί σε άλλη θέση, θα απολυθούν στις 22-3-2014 χωρίς καμία άλλη διατύπωση.
Επίσης οι νέες διαθεσιμότητες 12.500 υπαλλήλων, καθώς και οι 4.000 απολύσεις που έχουν συμφωνήσει από κοινού η Τρόικα και η συγκυβέρνηση του Μνημονίου, θα γίνουν τώρα απρόσκοπτα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει την υπαλληλοκτόνα αυτή τροπολογία.
Καλεί όλα τα κόμματα να την καταψηφίσουν.
Ο ελληνικός λαός απορρίπτει τον ακρωτηριασμό του κράτους και την κατάργηση των κοινωνικών υποδομών.
Η ελληνική Δημόσια Διοίκηση δεν αντέχει άλλες τυφλές διώξεις.
Η χώρα δεν αντέχει άλλους φτωχούς και άνεργους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα σταθεί στο πλευρό των εργαζομένων που διώκονται σκληρά και βάναυσα από την τρόικα και την κυβέρνηση.
Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι ελευθεροεπαγγελματίες, οι αγρότες μας, οι νέοι μας, όλος ο λαός, θα στείλει μήνυμα ανατροπής της μνημονιακής κυβέρνησης και μήνυμα ελπίδας για τη χώρα μας στις προσεχείς εκλογές του Μαΐου.
Ο λαός τελικά θα νικήσει».

Υμνος εις την δικτατορίαν

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗς 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ

(Ελευθεροτυπία, 20/4/1997)

Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα; Σκάσε και γράφε ποιήματα παιδί μου μπας και καταλάβουν ότι είμαστε εθνικόφρονες και γλιτώσουμε την εκτόπιση.

Εμμετρες δηλώσεις νομιμοφροσύνης

Ποιος έχει εμπνεύσει περισσότερο από κάθε άλλον τους νεοέλληνες; Ποιος έχει κατορθώσει να διεγείρει την ευαίσθητη ποιητική χορδή ενός απλού δημοδιδάσκαλου, ενός απομονωμένου αγρότη, μιας αγράμματης νοικοκυράς, αλλά και ενός γνωστού λογοτέχνη, ενός πετυχημένου μουσικού, μιας καθιερωμένης τραγουδίστριας; Η απάντηση ξαφνιάζει τους νεώτερους και ενοχλεί τους μεγαλύτερους. Δεν υπάρχει στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας περίοδος που να προκάλεσε τόσο μεγάλη ποιητική παραγωγή "από τα κάτω", όσο η δικτατορία της 21ης Απριλίου.
Δίπλα στη γνωστή βιομηχανία "συγχαρητηρίων τηλεγραφημάτων" που είχε οργανώσει η χούντα για να επιδεικνύει στο εσωτερικό και το εξωτερικό την απόλυτη επικράτησή της, υπάρχει και μια πληθώρα "ποιητικών εμπνεύσεων" που υμνούν το καθεστώς και τους πρωτεργάτες του. Οι περισσότεροι συγγραφείς αυτών των στιχουργημάτων αρκέστηκαν να τα στείλουν σε κάποια δημόσια αρχή - συνήθως αυτή από την οποία περίμεναν κάποια ανταπόδοση. Ορισμένοι θεώρησαν το έργο τους πολύ σημαντικό και φρόντισαν να το εκδώσουν, με τη μορφή ποιητικής συλλογής, έτσι ώστε να μείνουν τα έργα τους και για τις επερχόμενες γενιές! Τον Απρίλιο του 1969, για παράδειγμα, κυκλοφόρησαν οι "Αχτίδες από τον ήλιο της 21ης Απριλίου" του Θεοδοσίου Σπ. Στραγαλινού, δημοδιδασκάλου. Από τη συμπληρωματική ιδιότητα "μετεκπαιδευθέντος εν τω Πανεπιστημίω Αθηνών", πληροφορούμαστε ότι το "γλύψιμο" έπιασε τόπο. Η έκδοση έγινε μετά από εγκριτική διαταγή του Υπουργείου Προεδρίας (24664/Φ208/1969). Το πόνημα "αφιερούται εις τους πρωτεργάτας της μεγαλουργού Εθνικής Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967 εξοχωτάτους κ.κ. Πρόεδρον της Κυβερνήσεως και Υπουργόν Παιδείας Γ.Παπαδόπουλον και Α' Αντιπρόεδρον και Υπουργόν Εσωτερικών Στυλιανόν Παττακόν. Μικρό δείγμα: "Στα μέσα της ανοίξεως / στη τόση ωραιότη / ανέτειλε περήφανη / τ' απρίλη εικοστή πρώτη. / Και γελαστός ο ήλιος / με ξέχωρη λαμπράδα / απ' άκρη σ' άκρη φώτισε / τη δόλια την Ελλάδα. / Τα στρατευμένα της παιδιά / τα τίμια βλαστάρια / με αρχηγούς παρήφανους / αληθινά καμάρια, / βάλαν το στήθος τους μπροστά / αγνοί συνταγματάρχες / και εφωνάξαν μ' αντρειά / στην πάντα οι κομματάρχες / και τα ρουσφέτια κι οι ψευτιές / η κατηφόρα φθάνει / καθίσετε στην άκρη σας / όλοι οι λαοπλάνοι". Αντίστοιχη έκδοση του αυτοονομαζόμενου "εθνικού ποιητού-λογοτέχνου" Ηρακλή Ζαχαριάδη με τίτλο "Τα ιδανικά μας" και υπότιτλο "Μια σύντομη ιστορία όλων των εποχών μέχρι και της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου 1967" κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1968: "Δεν πέρασε πολύς καιρός. / Μας φαίνεται σαν τώρα, / που εκινήθη ο Στρατός / και έσωσε τη χώρα. / Τώρα ο Παπαδόπουλος / και ο Στρατός επίσης, / θα επιτύχουν θαύματα / ώστε η Ελλάς να ζήση."

Φρόνημα

του Αριστείδη Μπαλτά

Όσοι νομίζουν ότι η οικονομία διέπεται από σιδερένιες νομοτέλειες κι ότι ήθος και βούληση δεν σημαίνουν τίποτε, όσοι εκλαμβάνουν τις κενές ταυτολογίες τους ως γδούπο σκέψης, όσοι έχουν εμπεδώσει ότι η διατήρηση της καθεστωτικής τους θέσης επιβάλλει το να προσθέτουν αριθμούς και να αφαιρούν συνειδήσεις, απεχθάνονται το φρόνημα.

 Γράφει το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο: "Ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ' επί παντί ρήματι εκπορευομένω διά στόματος Θεού". Ας αφήσουμε στην άκρη τα θεολογικά ζητήματα. Όπως το πού ακριβώς θέλει να παραπέμψει η ανθρωπομορφική μεταφορά ("στόμα Θεού") ή το ποια "ρήματα" όντως "εκπορεύονται" από τον Θεό, ποιο είναι το περιεχόμενό τους και πώς μπορούν οι θνητοί να τα διακρίνουν. Ας μείνουμε μόνο στον πυρήνα της ευαγγελικής ρήσης: η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να αρκείται στα υλικά αγαθά. Απαιτούνται παράλληλα πράγματα του νου και του λόγου ("ρήματα"), δηλαδή πράγματα που συγκροτούν ήθος και βούληση.

Το θέμα δεν αφορά μόνον την απλή διεκπεραίωση της ζωής. Ο Σπινόζα διαπιστώνει θαυμάζοντας ότι κανένας δεν έχει κατορθώσει να αποτιμήσει το τι είναι ικανό να πραγματοποιήσει το ανθρώπινο σώμα. Το πόσα πολλά και απίστευτα μπορεί να επιτελέσει όσο κινείται με το κατάλληλο ήθος και την αντίστοιχη ισχυρή βούληση.

Ας πάμε αλλού. "Ηθικόν;" ρωτάει ο επιλοχίας. "Ηθικόν ακμαιότατον", αποκρίνεται με στεντόρεια φωνή σύσσωμος ο λόχος. Το ηθικό είναι ικανότητα του νου. Εμπλέκει ήθος και βούληση. Η φωνή είναι ικανότητα του σώματος και η δυνατή φωνή έκφραση της ισχύος του. Η ερώτηση του επιλοχία απευθύνεται ταυτόχρονα σε νου και σώμα και κάθε στρατιώτης αποκρίνεται ταυτόχρονα ως νους και σώμα. Ο επιλοχίας δεν ρωτά για να μάθει. Ρωτά για να παροτρύνει. Και ο λόχος δεν απαντά για να μεταδώσει γνώση ή πληροφορία. Απαντά για να επιτελέσει, δηλαδή για να διαπλάσει εδώ και τώρα το ηθικό του. Με τη στεντόρεια απόκριση του λόχου ο νους και το σώμα κάθε στρατιώτη χωριστά, αλλά και ο λόχος ολόκληρος, ενοποιούνται ενόσω επιτελούν το αντίστοιχο περιεχόμενο, το ακμαιότατο ηθικό.

Ας έρθουμε στα δικά μας. Ο Μαρξ ισχυρίζεται ότι οι ιδέες γίνονται υλική δύναμη όταν εισχωρούν στις μάζες. Υλική δύναμη σημαίνει δύναμη σωμάτων. Μάζες σημαίνει πλήθος ανθρώπων που κινούνται ομότροπα. Οι ιδέες που γίνονται υλική δύναμη είναι εδώ ιδέες απελευθέρωσης που συγκροτούν το αντίστοιχο κοινό ήθος και την αντίστοιχη ενιαία βούληση ενόσω διαποτίζουν και επειδή διαποτίζουν τα σώματα των πολλών που κινούνται ομότροπα σαν ένα σώμα. Ας αποκαλέσουμε το κοινό αυτό ήθος και την ενιαία αυτή βούληση αριστερό φρόνημα. Ο Μαρξ μας λέει ότι το αριστερό φρόνημα γίνεται υλική δύναμη. Και υπονοεί πως κάποιες φορές αυτή η δύναμη είναι ακατανίκητη. Μπορεί να ανατρέψει υλικές δυνάμεις ασύγκριτα υπέρτερες. Ή, όπως διδάσκει ο Κοσμάς ο Αιτωλός στο δικό του πλαίσιο σκέψης, η θερμή πίστη μετακινεί όρη.

Προς τι οι πολλές και ετερόκλητες αναφορές; Απλούστατα γιατί το φρόνημα έχει περιπέσει στα αζήτητα. Όσοι νομίζουν ότι η οικονομία διέπεται από σιδερένιες νομοτέλειες κι ότι ήθος και βούληση δεν σημαίνουν τίποτε, όσοι εκλαμβάνουν τις κενές ταυτολογίες τους ως γδούπο σκέψης, όσοι έχουν εμπεδώσει ότι η διατήρηση της καθεστωτικής τους θέσης επιβάλλει το να προσθέτουν αριθμούς και να αφαιρούν συνειδήσεις, απεχθάνονται το φρόνημα. Δεν θέλουν να καταλάβουν τι είναι. Να καταλάβουν καν τι είναι ανθρώπινη ζωή και ποια μπορεί να είναι η δύναμη της αξιοπρέπειας. Αλλά Αριστερά χωρίς ακμαίο φρόνημα δεν νοείται. Ούτε, βέβαια, κυβέρνηση της Αριστεράς.-

αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ (2/3/2014)

ΔΥΟ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΤΗΣ PALMOS ANALYSIS KAI THΣ METRON ANALYSIS

ΔΥΟ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΤΗΣ PALMOS ANALYSIS KAI THΣ METRON ANALYSIS